MlkROSKOPISCHK FAUNA EN FLORA VAN DE BANDA-ZKF. '27 



Wenschelijk is het ook, dat deze laatste naadwkeurig vergeleken worden 

 met reeds bekende soorten, iets waarvan in de korte raededeeling van den 

 Leer Wallich geen gewag wordt gemaakt. Mogt het namelijk blijken, dat 

 dezelfde soort ook op geringe diepten aangetroffen wordt, dan zoude helzeer 

 onwaarschijnlijk zijn, dat zij ook op zoo groote diepte onder de zccopper T 

 vlakte leeft Ik meende deze opmerkingen niet achterwege te mogen houden, 

 zonder daarmede echter iels te willen beslissen. Naarmate echter een feit 

 aanleiding kan geven tot gewigtiger gevolgtrekkingen, moet ook de daarvan 

 gegeven verklaring des te volkomener aan de cischen eene zorgvuldige 

 kritiek voldoen, zoodat ten slotte blijkt, dat geene andere verklaring dan 

 de gegevene mogelijk is. Voor als nog schijnt mij die, welke Wallich 

 van de boven medegedeelde feiten gegeven heeft, geene aanspraak te kun- 

 nen maken op eenen hoogeren rang dan die eener niet geheel verwerpe- 

 lijke hypothese. 



De redenen, die Ehre-vberg er toegebragl hebben om aan te nemen, dat 

 de van den bodem des Allanlischen Oceaans opgehaalde Dialomeèn, Forami- 

 niferen en Polycistineèn aldaar werkelijk geleefd hebben, zijn: vooreerst de 

 geheel ongeschonden toestand van vele der kleine schalen, en ten tweede 

 en vooral: de omstandigheid, dat hij in vele dezer schalen nog de daarin 

 bevatte weeke, organische ligchaamsdeelen waarnam, die hij, bij de Fora- 

 miniferen, door behandeling met zoutzuur zelfs konde isoleren. 



Op het eerste dezer argumenten kan men niet zeer veel gewigt leggen. 

 Gelijk wij reeds opmerkten, heerscht op eene betrekkelijk geringe diepte 

 onder het zeeoppervlak eene door geen golfslag gestoorde rust. Alleen nog 

 stroomen, die steeds in dezelfde rigting loopen, brengen daar hel water in, 

 eene gelijkmatige beweging. Eenmaal op die diepte in ongeschonden toe- 

 stand gekomen, bestaat er dus weinig gevaar meer voor hen om verbroken 

 te worden, en al mogt door de wederkeerige wrijving van de zich op den 

 bodem bevindende ligchaampjes een aantal hunner beschadiging ondergaan, 

 zoo kan het toch niel verwonderen, dat andere een tijdlang daaraan geheel 

 ontsnappen. 



Gewigtiger is het tweede argument. Het verdient dan ook dat wij er iets 

 langer bij stil staan. 



Nemen wij voor een oogenblik aan, dat de stof, die Ehkenbekg bij be- 

 handeling met zoutzuur overhield, werkelijk eene organische massa was, — 



11* 



