28 MJDRAGE ÏOT DE KENNIS DER 



waarbij wij echter moeten 'opmerken, dat dit alleen regtstreeks de Forami- 

 niferen betreft en geenszins de beide andere groepen, welker kiezelschalen 

 niet door zoutzuur kunnen verwijderd worden, — dan mogen wij daarbij 

 niet over bet hoofd zien, dat de omstandigheden, waaronder organische stof 

 Qp den bodem eener diepe zee, en die waaronder dezelfde op de oppervlakte 

 der aarde of slechts met eene dunne waterlaag bedekt voorkomt, geenszins 

 gelijk zijn. Het eerste vereischte voor het ontstaan van verrotting is de toe- 

 treding van zuurstof, en men mag wel aannemen, dat de hoeveelheid daarvan 

 in het water met de diepte afneemt en op eene diepte van twee of driedui- 

 zend vademen uiterst gering is. Hierbij komt- de hoogst aanzienlijke drukking, 

 waarvan men met veel waarschijnlijkheid vermoeden mag, dat zij de rotting, 

 even als elke andere scheikundige omzetting, — b. v. de ontleding van 

 koolzuren kalk door de hitte, — tegengaat, üok het doortrokken zijn met 

 zeewater kan reeds eene oorzaak zijn, waardooi' de verrotting vertraagd 

 wordt, al schijnt er geen grond te zijn om aan te nemen, dat het die- 

 pere zeewater een veel grooter zoutgehalte heeft dan dat aan de opper- 

 vlakte *. Dal die invloed bestaat, blijkt uit het door Maury -f aangehaalde 

 voorbeeld. Hij zegt namelijk, dat men op de pakelbooten tusschen Ame- 

 rika en Europa gewoon is het vleesch te pekelen, door het eenvoudig tot 

 op groote diepte over boord te laten zinken. Wordt hel dan weder opge- 

 haald, dan is het lot in zijn binnenste met zout doordrongen en zoo te- 

 gen bederf bewaard. In elk geval laat zich de mogelijkheid inzien, dat de 

 weeke ligchaamsdeelen. in de schalen bevat, dientengevolge eenigen tijd 

 weerstand bieden, zoodat het zeer wel gebeuren kan, dat er zich onder die, 

 welke het dieplood opbrengt, nog eenige bevinden, waarin deze weeke dee- 

 len herkenbaar zijn. 



Dat overigens, zelfs zonder bijzondere, de rotting verhinderende omstandig- 

 heden, de organische stof der Foraminiferen geenszins spoedig verder gaat, 

 blijkt uit hetgeen Max Schultze § daaromtrent als zijne bevinding heeft 



* Men zie hierover de resultaten medegedeeld door de H.H. Gunning en Ogtekop in de reeds 

 aangehaalde Onderzoek, met den zeethermomelcr enz., blz. 173 en volg. 



t Saüing Direct., I, p. 176. 



§ Veler den Organisrnus der Polythalamien. Leipzig, 1854. S. 36. 



