MIKKOSKÜPISCHE FAUNA EN FLOll A VAH DE BANDA-ZEE. 31 



daar gekomen zijn, indien men niet aanneemt, dat zij op die diepte zelve 

 geleefd hebben? 



Eer wij deze vraag beantwoorden, hebben wij te onderzoeken, ot' de 

 praemissen, waarop de redenering, die daartoe aanleiding geelt, steunt, inderdaad 

 juist zijn. 



Het is in het algemeen waar, dat aan Dialotneën, die alle eigenlijke be- 

 weegorganen missen, al bezitten ook sommige het vermogen tot eene lang- 

 zame plaatsverandering, en desgelijks aan de Rhizopoden, waartoe Forami- 

 niferen en Polycistineën belmoren, wier beweegorganen hen eigenlijk alleen 

 tot een zeer traag kruipen in staat stellen, de kust de meest geschikte 

 woonplaats aanbiedt, niet enkel omdat daar het water minder diep is, maar 

 vooral omdat in hare nabijheid zoo vele wieren groei jen, aan welker op- 

 pervlakte zij zich vasthechten. Nu echter is het genoeg bekend, dat er ver- 

 scheidene wiersoorten zijn, welke, tijdelijk vastgehecht, later drijvende wor- 

 den, zoodat zij soms groote oppervlakten der zee bedekken. De zoogenaamde 

 Kroos- of Sargasso-zee levert daarvan een voorbeeld *. Dit drijvend wier 

 levert hun eene even geschikte woonplaats als datgene hetwelk nog vast- 

 zittend is, en zoo kunnen zij derhalve door zeeslioomen naar plaatsen 

 heengevoerd worden, waar de zee vele honderden vademen diep is, en 

 zullen de schalen der afgestorven individus aldaar bezinkende den bodem 

 bereiken. 



Het is inzonderheid voor de Diatomeën, dal dit versprcidingsmiddel schijnt 

 te moeten worden ingeroepen. Wat toch de Foraminiferen en Polycistineën 

 betreft, zoo laat het zich niet betwijfelen, of daaronder komen vele soorten 

 voor, die, in weerwil harer gebrekkige middelen tot plaalsbeweging, toch 

 zich drijvende nabij de oppervlakte der zee kunnen ophouden. 



Ten aanzien der Foraminiferen nam Ehrenberg *j* dit reeds voor lang 



* Een aantal ontmoetingen van drijvend zeewier is vermeld in Onderzoek >n. d. zeethermometer 



enz., bl. 113. Ia hetzelfde werk, bl. 16'J, bevindt zich ook een opstel van den hoogleeraar F. A. 



\Y. Miquel over Macrocystix pyrifera, niet aanwijzing harer verspreiding, deels in vastgehechten, 

 deels in drijvenden toestand. 



f Jbhandl. der Berl. Akad., 1839. S. Kit; Monatsbericht, 1844. S. 187. 



