MlkftOSKOPISCHE FAUNA EN FLORA VAN DE BAJTDA-ZEE ad 



Voorzeker is het opmerkelijk en niet zoo gereedelijk te verklaren, dat 

 dieren niet kalk- en kiezelschalen, waardoor zij oogenschijnlijk soortelijk 

 zwaarder zijn dan zeewater, daarin drijven kunnen. Hel feit, dat zij dit 

 doen, staat echter vast, en daarmede vervalt elke hieraan ontleende tegen- 

 werping. Ook laten zich wel enkele gronden aanvoeren, die daarvan althans 

 eenigzins rekenschap geven. Zoo heelt Jon. Muller in de weeke massa 

 van sommigen vetdroppels gevonden *. Dat zij daardoor soortelijk ligter 

 worden is duidelijk. Hij voegl er echter hij, dat dezelfde soorten, in een 

 val met water geworpen, zinken, hoewel zij in de volle zee drijvende wer- 

 den gevonden. 



Ik waag het hier nog eene andere oorzaak te noemen, die welligt in 

 aanmerking kan komen, ofschoon haar bestaan eersl door het onderzoek van 

 versche, levende voorwerpen kan worden uitgemaakt. Bij cenige soorten (zie 

 hl 11 en 14) namelijk nam ik, onder het traliewerk der schaal, ruimten en 

 gangen waar, die bij dezelfde soort standvastig betzelfde beloop hebben. Deze 

 aan de intercellulaire kanalen der planlenweefsels herinnerende gangen wa- 

 ren met lucht gevuld. Of deze lucht ook voorhanden is in de niet gedroogde 

 voorwerpen, laat zich thans niet beslissen, maar de meer of min analoge, 

 hydrostatische toestellen van Porpita en Velella wettigen althans het ver- 

 moeden, dat bij sommige Polycistineën bet ligchaampje drijvende gehouden 

 wordt door eene dergelijke afscheiding van lucht in daarvoor bestemde 

 bolten. 



Ten slotte doe ik nog opmerken, dat dit onderzoek wederom geleerd heeft, 

 dat de lagere zee-bewonende organismen door gelijke of overeenkomstige 

 vormen vertegenwoordigd worden op plaatsen der zee, welke zeer ver van 

 elkander verwijderd zijn. De verschillen tusschen de Polycistineën, die de 

 Middellandsche zee, en die, welke de bijna onder de linie gelegen Banda-zee 

 bewonen, zijn inderdaad zoo gering, dat men in verzoeking komt sommige 

 voor soortelijk identisch te houden en dat in elk geval er geen generisch 

 onderscheid aanwijsbaar is. Ook in de betrekkelijke grootte, d. i. in de 

 male van ontwikkeling der individu's, bestaat geen verschil. Wij zien ook 



* L. c. p. 23. 



12 



DRK. VSKH. DBB KOKINKL. IKADEMIE. DEELX. 



