16 BIJDRAGE TOT DE TOEPASSING VAN HET BEGINSEL VAN D'ALEMBERT, 



eenparig zijn. De vergelijking (14) leert dit ook; want Xdm en Ydm nul 

 zijnde, wordt deze vergelijking 



0a> f 



i)m = 0, 



aan welke alleenlijk kan worden voldaan door --=0 te stellen, waardoor» 



standvastig wordt. Nog zou men tot deze zelfde uitkomst zijn gekomen, door 

 hel voorstel voor het thans gestelde bijzondere geval evenzoo op te lossen 

 als voor het geval der meer algemeene vooronderstelling. Daartoe moet men 

 dan deze vergelijking der virtuele momenten behandelen 



dm dz — — - dm dy — — dm 5z\ — 0. 



eveneens te werk gaan als boven, tot dit stel van 



ö 2 « 



dm -f- ■lK l x — 2ö(^3 dx) = , 



d t 2 



ö 2 w > ( 15 ) 



-r-fdin+2l 1 y-2d(^dy) = 0, 



è« 



k 2 = 0. 



\ 



En deze geven, door gelijkvormige berekening als in art. 5, 



ö 2 y 



ƒ( 



of 





dt J 



'dm — 0. 



Alhoewel deze zelfde uitkomst, als welke de vergelijking (14) onmiddellijk 

 geeft, te voorzien was, en daartoe dan ook het aanduiden der vergelijking 

 van de virtuele momenten voor dit bijzonder geval, zoo mede dat der ver- 

 gelijkingen, die er uit verkregen worden, geenszins noodig was, is. dit nog- 

 tans niet nagelaten, omdat in een der volgende artikels op de vergelijkingen 

 (15) wordt teruggekomen. 



Leert evenwel deze berekening, even zoo als de algemeene vergelijking 

 (14), dat o standvastig is indien er geen krachten staande de beweging 

 werkzaam blijven, zij leert ook niets meer. Noch zij, noch de vergelijking (14), 



