UIT EENE AANGENOMEN INTEGKAALVEKGELIJEING. 37 



dus 

 (a 1 è—ab 1 )d^--{B(ZF—K 2 )b—Ga), (a x b— ab{) d x =-^-{G a^Zb^ZF— £ 3 )j. . (17«) 



Maar ook is 



2Z.-8F 2# 8 



2 Ag — 3F = p(bei + h c) dus §c 1 -|-6 1 c = 2 en + ^ = -—; 



(ö-b 1 )c=—{bII 3 —S(2K !i — aF)}, (ó — h)ei=TFV>&Ks— *F)-hH 3 }, .(17*) 



met de voorwaardensvergelijkingen 



E = , K= («u) 



Verder 



2 = e + e x en — = ^e x + ^ e , 



^3 fi 3 



dus 



2 2 



(«? — d 1 )e = ~ {{l 3 —2,H s cc{)d—L}, (d— d 1 )e l => — {L— (Z 3 — 2^' 8 ec 1 )rf 1 } .(17/) 



^3 ^3 



met de voorwaardeusvergelijking H '=. 



19. Het aangevoerde moge volstaan. Er bleek daaruit wederom, dat eene kleine veran- 

 dering in de integraal-vergelijking eene grootere in de differentiaalvergelijking ten gevolge 

 kan hebben, evenzeer als dit verschijnsel ook omgekeerd plaats heeft. 



