z OVEB HET VERBAND TUSSCHEN DE VOOETPLANTINGSSNELHEID VAN HET 



moleculaire structuur. Daardoor heb ik formules verkregen ter bepaling van 

 den samenhang tusschen de voortplantingssnelheid van het licht en de dichtheid 

 en samenstelling der iniddenstoffen en deze uitkomsten zijn vervolgens met de 

 metingen der brekingsindices vergeleken. Bovendien is bij dit onderzoek ook de 

 dispersie van het licht ter sprake gebracht. 



I. 



DE ELECTROMAGNETISCHE THEORIE VAN HET LICHT. 



§ 1. Het uitgangspunt der theorie van maxwell is de onderstelling, dat onder 

 den invloed eener electromotorische kracht in de deeltjes van eiken isolator de 

 beide eleetriciteiten kunnen worden gescheiden. Dit verschijnsel draagt den 

 naam van diëlectrische polarisatie en kan wiskundig geheel op dezelfde wijze 

 behandeld worden als de magnetische polarisatie, die door een magnetiseerende 

 kracht wordt opgewekt. 



Wanneer namelijk eenig deeltje aan de eene zijde positief, aan de andere ne- 

 gatief electrisch is, dan hangt de electrostatische werking, die het naar buiten, 

 op afstanden, die zeer groot zijn ten opzichte der afmetingen van het deeltje, 

 uitoefent, geheel af van zijn electrisch moment, waarbij dit laatste in richting 

 en grootte op dezelfde wijze bepaald wordt, als het magnetische moment van 

 een deeltje in de theorie van het magnetisme. 



Wanneer verder diëlectrische polarisatie is opgewekt in een medium, dat als 

 volkomen doorloopend mag beschouwd worden, dan kunnen de electrische mo- 

 menten van een volume-element dr aan eenig punt P, in de richtingen van drie 

 (onderling loodrechte) assen der x, y, z worden voorgesteld door grfr, ^dr^dr, 

 waarbij §,>;,£ niet van dr afhangen. Men noemt deze laatste grootheden de 

 componenten der diëlectrische polarisatie in het punt P. 



§ 2. Stelt men zich nu in een middenstof een willekeurige doorloopende di- 

 ëlectrische polarisatie voor, dan kan men de electromotorische kracht* bereke- 

 nen, die daardoor in een uitwendig punt wordt uitgeoefend. Men vindt dan, 

 dat, wat de werking naar buiten betreft, de diëlectrische polarisatie (£, ?;, £) kan 

 vervangen worden door eene gewone verdeeling van vrije electriciteit over de 



D. w. z. de kracht, werkende op een eenheid positieve electriciteit. 



