24 OVEE HET VEEBAND TUSSCHEN DE VOOETPLANTINGSSNELHEID VAN HET 



inhoud van den bol S alles op hetzelfde neer, als wanneer in het middelpunt 

 een enkel deeltje geplaatst was. Wij zullen ons daarom voorloopig tot de be- 

 handeling van dit geval bepalen. 



§ 3. In den onbegrensden aether hebben wij ons dus thans een aantal bol- 

 vormige holten S en in het middelpunt van elke daarvan een stoffelijk deeltje 

 (molecule) voor te stellen. Voorloopig zullen wij daarbij aannemen, dat al de 

 deeltjes en eveneens al de holten aan elkaar gelijk zijn. 



Bovendien maken wij nog een onderstelling omtrent de magnetische eigen- 

 schappen der deeltjes. De ondervinding heeft geleerd, dat men slechts een zeer 

 kleine fout begaat, door voor elke isoleerende stof de vatbaarheid voor magne- 

 tische polarisatie gelijk aan die van den vrijen aether te stellen. In overeen- 

 stemming hiermede zullen wij aannemen, dat het moment, dat door een mag- 

 netiseerende kracht in eenig deeltje wordt opgewekt, gelijk is aan het moment, 

 dat daardoor in den bol S ontstaan zou, indien deze slechts aether bevatte. 

 Wanneer echter in dit laatste geval op den bol de uitwendige en over de ge- 

 heele uitgestrektheid van S even groote magnetiseerende kracht (L, M, N) 

 werkte, dan zou in elk punt van den bol een magnetische polarisatie ontstaan 

 met de componenten 



,u ^— 31, v = ^—N*. ... (4) 



1+g^O ï+3-^0 1+^0 



en deze zou naar buiten dezelfde werking uitoefenen als een magnetisch moment 

 in het middelpunt met de componenten 



r^ 3 #o T7^ 3 #o ö n V 3& o 



— -A M, 8 4 N, 



l + -*tf 1 + 7^^0 l+ö«*o 



6 6 ó 



waarbij q den straal van den bol voorstelt. 



* Daar ook }, p, v over de geheele uitgestrektheid van den bol dezelfde waarden hebben, 

 oefent deze magnetische polarisatie dezelfde werking uit als een verdeeling van vrij magnetisme 

 over het boloppervlak met de dichtheid o> -f- bp -J- cv (a, b, c zijn de richtingsconstanten der 

 naar buiten getrokken normaal). De daardoor in een inwendig punt uitgeoefende magnetiseerende 



kracht heeft echter de componenten tt>, — - np, rrv en voegt men hierbij L, M, N, 



o o o 



dan verkrijgt men, als men op (4) let, voor de componenten der totale magnetiseerende kracht 



\ p V 



o"' $T' ÖT' zooa l s bet geval moet zijn. 



Jo «o ^0 



