LICHT EN DE DICHTHEID EN SAMENSTELLING DER MTDDENSTOFPEN. 39 



§ 16. Wij gaan thans over tot het geval (§ 3), dat in den aether een aantal 

 holten bestaan en dat in het middelpunt van elke daarvan een deeltje met een 

 electrisch moment (m z , m y) m : ) bestaat. De grootheden m r , m 31 m : zijn daarbij 

 als afhankelijk van den tijd en van de plaats van het deeltje te beschouwen. 



Elk deeltje zal nu weer, op de boven onderzochte wijze electrische bewegingen 

 in den aether opwekken, maar deze bewegingen zullen zich nu niet meer onge- 

 stoord voortplanten, maar herhaaldelijk door de grensvlakken der holten worden 

 teruggekaatst. Wij zullen intusschen in de volgende § § aantoonen, dat men, 

 wanneer de holten zeer klein zijn, de totale beweging in den aether op de vol- 

 gende eenvoudige wijze kan verkrijgen. 



Men stelle zich 'voor, dat bij het moment m x van eenig deeltje P bewegingen 

 in den aether behooren, die nog steeds door de vergelijkingen (A) en (B) be- 

 paald worden. Eveneens verbeelde men zich, dat bij de momenten m y en m : van 

 dit deeltje bewegingen behooren, die geheel met de zooeven genoemde overeen- 

 komen, zoodat in de uitdrukkingen daarvoor dezelfde constanten « en ft optre- 

 den. Zij P de geheele bewegingstoestand, die aldus bij het deeltje P behoort. 

 Om den totalen bewegingstoestand Q in den aether te verkrijgen heeft men 

 dan slechts aan te nemen, dat bij elke molecule bewegingen behooren, die n;et 

 P overeenkomen, en dat de constanten « en ft voor alle deeltjes dezelfde waar- 

 den hebben. 



Hierbij valt op te merken, dat de bewegingen P in den aether, die bij eenig 

 deeltje behooren, nu niet meer geheel door dat deeltje worden opgewekt, maar 

 dat daaronder ook bewegingen begrepen zijn, die, van de andere moleculen af- 

 komstig, door het grensvlak der holte, waarin 't beschouwde deeltje ligt, zijn 

 teruggekaatst. Het gevolg daarvan zal dan ook zijn, dat de constanten « en ft 

 thans andere waarden dan (36) aannemen. 



§ 17. Om nu de momenten en stroomelemeuten te vinden, die ter onderhou- 

 ding van den bewegingstoestand Q noodig zijn, en om tevens de terugwerking 

 van Q op de moleculen te leeren kennen, verbeelden wij ons vooreerst de bewe- 



f (l — — --)=ƒ',(<). Verder is dan /_ f _ /i(^) =0, zoodat raen voor de waarde van £ in (A) ook 



"\2 "1 —i 



kan schrijven a— ;| /', (t) \. Voegt raen nu de waarden (A) en (B) bij elkaar, dan komt er 

 o z~ [_ r J 



en voor e = verdwijnt ook de hier voorkomende factor a-f-^. 



