LICHT EN DE DICHTHEID EN SAMENSTELLING DER MIDDENSTOFPEN. ' 63 



(verg. de vorige §). Voor de ruimte tusschen S en S' kan men dan £ 3 , %, £ 2 

 voor elk punt aangeven en dus ook de gezochte werking berekenen. Daar die 

 berekening vrij omslachtig is, vermelden wij alleen, dat zij tot het resultaat 

 voert, dat de bedoelde werking mag verwaarloosd worden, als S zeer klein is. 



— , — , ~^ 2 ) binnen S', 

 dt d t ï>t I 



alsmede de werking, die uit de beweging van A voortspruit. Nu is het wel 



moeilijk, in de onmiddellijke nabijheid van het deeltje A, dat zich door den 



aether heen beweegt, de electrische strooming aan te geven, maar dit levert 



geen bezwaar op, daar de straal van S' zeer klein is ten opzichte van den 



afstand tot elk buiten S gelegen punt. Zijn al. x, y, z de coördinaten van 



eenig electiïsck deeltje e binnen S', dan werkt dit als een stroomelement 



/ dx dy dz\ 



1 e ~dt' ti ~di' e 7/ ) en men ma § ^ s^oomelement zonder merkbare fout in het 



middelpunt P plaatsen. Derhalve werkt de geheele bol S' als een stroomelement 



n , d d d 



m P met de componenten -Ie/, — Sty, -2e:. Men berekene nu de hier 



dt dt dt 



voorkomende sommen voor de vrije electriciteit (80) en voor die, welke tenge- 

 volge der polarisatie £ 2 > <7a> £2 binnen 5" aan dat oppervlak optreedt, en voege 

 het aldus verkregen stroomelement bij (84). 



Past men dergelijke berekeningen ook toe op de bij F/, Z p ' behoorende elec- 

 trische bewegingen, dan vindt men ten slotte, dat de electrische strooming binnen 



S dezelfde werking uitoefent als een stroomelement -^, -^, ' - ] in P. 



\ dt dt dt) 



Daar eindelijk de magnetische polarisatie binnen den bol dezelfde werking 

 uitoefent als in § 32, komt ook uu weer alles op hetzelfde neer als wanneer in 

 P een enkel deeltje geplaatst was, mits men daarvoor de vergelijking (83) laat 

 gelden. 



Door substitutie in (67) wordt nu verder 



w — 1 



— Tip . 



?fi -j- 2 3 l \ + 4> n e„ 

 waarvoor men ook wegens de groote waarde van e Q mag schrijven 



m 2 — 1 pee 



= (85) 



Het is ons dus gebleken, dat bij twee zeer verschillende onderstellingen omtrent 



