4 NIEUWE GEOLOGISCHE ONTDEKKINGEN OP JAVA. 



In de onderste lagen van het omringende tertiaire gebergte komen brecciën en 

 conglomeraten voor van al de zooeven genoemde gesteenten. Ze bevatten het 

 bewijs, dat wel degelijk dit oudere gebergte zich in vroegeren tijd als een eiland 

 uit de tertiaire zee verliief. Die conglomeraten zijn kustvormingen, waarvan het 

 materiaal door de verbrokkeling van de oudere gesteenten van dit eiland werd 

 geleverd. In een voorloopig bericht als dit, is het de plaats niet de bewijsvoering 

 van JüNGHüHN op den voet te volgen. Ik zal mij hier bepalen tot eene korte 

 opgave van hetgeen op het bedoelde terrein werd waargenomen. 



De oude schiefergesteenten komen slechts in een betrekkelijk klein gedeelte 

 van het zuid-Serajoegebergte voor. Het is het gebergte, dat door Junghuhn 

 Look-Oeloe-gebergte gedoojit is, en dat I41/2 paal (2 P/4, kilometer) noordelijk van 

 Keboemen, de waterscheiding tusschen de rivier Serajoe en den bovenloop van 

 de rivier Loh Oeloe vormt. De hoofdrug loopt van Loh Kidang (zie het kaartje) 

 eerst ongeveer W.Z.W.— O.N.0. en buigt ten nooi'den van Sadang naar het noor- 

 den om. Een weinig verder oostelijk loopt een andere rug eveneens naar het 

 noorden; zij vereenigen zich in een smal juk, dat in den top Midangan (1039 

 meter boven zee) zijn hoogste punt bereikt. 



Het gebergte is het gemakkelijkst te bereizen van den paeangrahan dicht bij 

 Sadang uit. Volgt men den nieuwen weg, die van hier in noordelijke richting 

 naar de koffietuinen van den Midangan leidt, dan vindt men voornamelijk de 

 volgende gesteenten : 



Glimmer schiefer^ bestaande uit kwarts en muscoviet, gewoonlijk zeer verweerd, 

 met talrijke gangen van vetglanzenden helderen kwarts. Naast het witte glim- 

 mer komt talk voor, die soms de overhand verkrijgt, waardoor het gesteente in 

 talkschiefer verandert. Op andere punten wordt het glimmergehalte zeer gering, 

 en heeft men kumrtsieischicfer. Yerder vindt men veel donkergroene zeer zachte 

 serpentijnschiefers, die duidelijk laagsgewijs optreden. 



Met deze schiefers wisselen banken af van rooden hoornsteen. Bij het slaan 

 met den hamer vallen ze in de meest onregelmatige stukken uiteen, door tal- 

 rijke splijt vlakken, die zich in allerlei richtingen uitstrekken. Vooral deze banken 

 zijn rijk aan kwartssnoercu, die in de gesteentemassa gewoonlijk een samen- 

 hangend netwerk vormen. 



Somtijds worden deze hoornsteenbanken meer schieferig ; ze vormen dan dunne 

 laagjes bruinrood kicartsiet- of klezelschiefer, die transversale schicfering ver- 

 tooneu, en bij het slaan in korte griffel vormigc stukjes uiteenvallen. 



Verder op het voetpad (meer noordelijk) krijgen kwartsietlmjen de overhand ; 

 zij bevatten eveneens talrijke kwartsaderen, benevens hier en daar graphict en 

 vrij veel pyriet. 



