NIEUWE GEOLOGISCHE ONTDEKKINGEN OP JAVA. 21 



hieronder beschrevene gesteente N". 9 „vulkaan Moeriah, Z. W. helling boven 

 Tambaq." 



Slechts 7 monsters konden tot heden van deze leucietgesteenten mikroskopisch 

 onderzocht worden ; zij zijn afkomstig van den Patti Ajam zelven, van de Moeriah- 

 helling ten noorden van den Patti Ajam en van de Z. W. helling van den 

 Moeriah. "Wellicht dat later met verbeterd materiaal nog enkele wijzigingen in 

 de beschrijving der gesteenten zal gebracht worden. De onderzochte monsters 

 bleken tot de leucitlefeii te behooren, daar zij hoofdzakelijk uit leuciet en augiet 

 bestaan. Door het spaarzaam optreden van veldspaat worden overgangen naar 

 de fephrieten, en door het optreden van een weinig olivien, overgangen naar de 

 leuciefbazalten gevormd. 



Voor het bloote oog zijn deze leucitieten donkere gesteenten, waarin porfirisch 

 groote donkergroene augietkristallen liggen, die niet zelden van 2V2 tot 4 milli- 

 meter lang zijn ; daar de leucieten slechts bij uitzondering 0.5 tot 0.7 millim. 

 groot zijn, en meestal de grootte van 0.05 tot 0.1 millim. niet te boven gaan, 

 zoo zijn de leucieten voor het ongewapend oog in het gesteente moeielijk te 

 ontdekken. 



Ik ga nu over tot de mikroskopische beschrijving, en geef daarbij de nommers 

 en bijschriften aan, zooals zij door mij van den mijningenieur Fennema ont- 

 vangen werden. 



W. 4. Zie hierachter. 



W. 5. Berg Putti Ajam. 



Porfirisch zijn alleen uitgescheiden groene augiet, ijzererts en enkele zwart- 

 korrelige doorsneden, die hier van phlogopiet afkomstig schijnen te zijn, en door 

 eene omzetting van dit mineraal zijn ontstaan. De augieten zijn zeer fraai scherp 

 begrensd, en slechts zeer zwak pleochroïtisch tusschen geelgroen en grasgroen. 

 Dikwijls wisselen grasgroene met uiterst lichtgroene strooken af, waardoor zij 

 eene fraaije gordelstruktuur vertoonen. De meeste augieten zijn enkelvoudige 

 kristallen, maar somtijds bevatten zij één tot vier dunne lamellen in tweelings- 

 stelling. De augieten zijn meest rijk aan interpositie's ; voornamelijk een groot 

 aantal apatieten zijn steeds aanwezig in zeszijdige doorsneden en lange stokjes, 

 die dikwijls loodrecht op de hoofdas herhaaldelijk gebarsten zijn. De meeste 

 apatieten zijn waterhelder, enkele echter stofachtig, bruin, door lange smalle in- 

 terposities, die evenwijdig aan de hoofdas zijn gesteld. 



De apatieten liggen soms geheel zonder regel, in alle richtingen, in de augie- 

 ten ; soms liggen zij regelmatig evenwijdig aan de omtrekken der augietdoor- 

 sneden. Is het augiet tusschen gekruiste nicols door draaiing van het praeparaat 

 op donker gesteld, dan ziet men de meeste apatietstokjes met fraaije kleuren in 



