22 NIEUWE GEOLOGISCHE ONTDEKKINGEN OP JAVA. 



den donkeren augiet liggen ; de regelmatig zeszijdige apatietdoorsneden zijn na- 

 tuurlijk donker, en blijven dit ook bij alle standen van het praeparaat, als zij' 

 de goheele dikte van het plaatje innemen. 



Verder sluiten de augieten enkele bruine raagnesiaglimmerblaadjes in, die 

 zwartkorrelig worden omgezet. 



Hot ijzererts, dat in niet zeer talrijke groote korrels aanwezig is, vertoont 

 dikwijls zeszijdige, echter ook octaedrische doorsneden, en schijnt uitsluitend 

 regulair te zijn, dus tot magnetid te behooren. Apatietkristallen steken niet zel- 

 den dwars door het ijzererts heen. 



De grondmassa, waarin deze grootere kristallen liggen, is in dit gesteente 

 ruimschoots voorhanden. Zij bestaat uit eene waterheldere massa, die zich geheel 

 voordoet als een isotroop glas, en waarin zeer veel augietkristalkorrels, ertskristal- 

 letjes en plagioklaaslijstjes liggen. De augietjes ziju hier zelden grooter dan 

 0.04 millim., de ertskorrels slechts 0.006 millim. groot. De veldspaatjes zijn 

 allen smal, hoogstens 0.09 millim. lang, en meestal uit vier tot zes lamellen 

 opgebouwd. Sanidien heb ik niet met zekerheid kunnen vinden. 



De waterheldere massa eindelijk, die de hoofdmassa van het gesteente uit- 

 maakt, heb ik overal op dubbelbrekiug onderzocht, maar nergens, zelfs niet 

 met de gevoelige tint van het kwartsplaatje, eenigo polarisatie kunnen waarne- 

 men, zoodat men zeer geneigd is, die heldere grondmassa voor glasbasis te 

 houden. 



Intusschen komt dit gesteente voor met de hieronder beschrevene gesteenten, 

 waarin duidelijke leucieten aanwezig zijn, maar die overigens met No. 5 geheel over- 

 eenstemmen. Bovendien vond ik in enkele gedeelten van de heldere massa zeer 

 kleine mikroliethen, die zich krausvormig hadden gegroepeerd (evenals in on om 

 leucietkristallen) ; maar ook deze plaatsen polariseerden niet. Toch houd ik hier 

 de heldere massa voor leuciet, door het verband met de volgende gesteenten. 

 Zooals bekend is, vertoonen doorsneden van kleine leucietkristalletjes ook dikwijls 

 geen spoor van dubbelbreking. En was de heldere massa hier geen leuciet, maar 

 glasbasis, dan zoudon wij een augietandesiet van zeer bijzonderen habitus voor 

 ons hebben, namelijk een augietandesiet met zeer veel glasbasis, die alleen por- 

 firische augieten en een weinig glimmer, maar geen porfirische plagioklazen be- 

 vatte: een type van augietandesiet, dat mij onder de vele honderden mikrosko- 

 pisch onderzochte Indische augietandesieten, nog nooit is voorgekomen. 



Ofschoon in dit geval de leucietnatuur der schijnbaar isotrope massa zeer 

 waarschijnlijk is, moet men niet vergeten dat het werkelijke optische bewijs, 

 dat men leuciet voor zich heeft, niet kan geleverd worden, en dat in deze en 

 dergelijke gevallen de bepaling als leuciet dikwijls slechts de waarde van eene- 



