'26 NIEUWE GEOLOGISCHE ONTDEKKINGEN 01' JAVA. 



mikroliethjes van 0.01 millim. en minder afdalen ; magnetiet en apatiet. Plagio- 

 klaas ontbreekt. 



Dit is het fraaiste van de onderzochte praeparaten. Het leuciet komt zoowel 

 in grooto porfirische kristallen, als zeer talrijk in de grondmassa voor, en de 

 nephelienkristallen zijn hier zeer duidelijk. Zij zijn, behalve door hun vorm, 

 ook gemakkelijk te herkennen aan talrijke barsten, waarvan eene troebele zeo- 

 liethiseering begint (zie fig. 7). Leucitiet. 



Ko. 10. Vulkaan Moeriah, berg Patti Ajam. 



Porfirisch groote groene augieten met de bekende insluitingen van apatiet en 

 ijzererts en een enkel glimmerblaadje; 0.8 millim. groote olivienen, in niet tal- 

 rijke, meer of minder regelmatig langwerpige en rhombische doorsneden, die 

 bijna ongekleurd zijn. Door de kristallen loopen enkele dofdonkergroene spron- 

 gen. De olivienen zijn zeer zuiver en sluiten alleen groenachtig-bruin-door- 

 schijnendc octaedertjes van picotiet of eenige andere spinelsoort in ; zij zijn grooter 

 dan ik ze tot nog toe in eenig gesteente A'^an den Indischen Archipel vond, en 

 bereiken doorsneden van 0.03 millim. Augiet en olivien zijn de eenigste por- 

 firische kristallen in dit gesteente. De grondmassa bestaat uit leuciet in talrijke 

 kleine korrels en ook als ondergrond ; zeer veel augiet, dat hier weder in kleine 

 kristalkorreltjes en mikroliethjes voorkomt, magnetiet en weinig plagioklaas. 

 De leucieten der grondmassa zijn hier meestal 0.05 millim. groot. Leucitiet 

 met enkele groote olivienen ; daardoor een overgang vormende naar de leuciet- 

 bazalten. 



ISfo. 11. Vulkaan Moeriah, berg Patti Ajam. 



Grasgroene augieten, enkele nagenoeg ongekleurde oliviendoorsneden, magnetiet, 

 apatiet en vrij talrijke bruinzwart-korrelig-omgezette phlogopietdoorsneden van 

 onregelmatigen vorm, zijn hier de porfirische uitscheidingen. 



De augieten leveren hier niets bijzonders; zij vertoonen fraaie gordelsttuktuur, 

 met verschillende kleuren der gordels; de olivienen zijn niet in talrijke, maar 

 in gi'ooto individuen (tot 2 millim.) voorhanden. Zij zijn hier niet omgezet in 

 serpontijn, maar bezitten een bruinen omzettingsrand van ijzeroxydhydraat. 

 Langs barsten in de kristallen liggen zeer talrijke bruine interposities, gedeelte- 

 lijk rond met een vast blaasje, gedeeltelijk in den vorm van spitorhombische 

 octaedertjes, die met de lange as loodrecht op de as c van het olivienkristal 

 liggen. Daar zij niet overal in den olivien, maar alleen langs de barsten en 

 scheuren voorkomen, zullen zij wel geen oorspronkelijke iuterposities zijn, maar 

 waarschijnlijk door omzetting van de oliviensubstantie zelve ontstaan, door inwer 

 king van vloeistoS'en, die op die spleten circuleerden. 



Do magnetietkristallen vertoonen niets bijzonders. De apatieten zijn liier ge- 



