VAN DEN NEDERLANDSOH-INDISCHEN ARCHIPEL, ENZ. 15 



Ogan-rivier in Palembang ; ook in deze jongste tertiaire lagen, die ik geneigd 

 ben voor pliocecn te houden, zijn geen A'ersteeningen aangetroffen. De doffe 

 bruinkolen bevinden zich in de onderafdeeliugen Lais en Ketaun, beide ten 

 noorden van Benkoelen gelegen. Wenden vrij ons nu naar het zuidelijk gedeelte 

 van de residentie Benkoelen. 



In de ouderafdeeling Seloema vinden wij weder op verschillende punten fos- 

 sielhoudende lagen. Aan den weg van Benkoelen naar Loeboeq Liutang, en 

 wel tusscheu Prioekan en Loeboeq Lintang, aan den rechteroever van het riviertje 

 Konkai, komen zachte blaauwe en graauwe mergels, onder dilivium, te voor- 

 schijn (fig. 5), die zeer talrijke versteeningen insluiten (vindplaats c). Dezelfde 

 mergels treft men ook aan bij het dorpje Kampai, niet ver van het dorp Maas- 

 Mambang (vindplaats w?), waar alle heuvels uit deze gesteenten bestaan, en deze 

 gaan voort tot aan de zeekust. Bij paal 65, aan het strand, zijn blaauwe mer- 

 gels ontbloot, bedekt door rood diluvium (vindplaats n) en hetzelfde vindt men 

 iets meer zuidelijk tusschen de plaatsen Selalie en Pino. De kust wordt daar 

 gevormd door een 6 tot 10 meter hoogeu, vertikalen wand van blaauwgraauwe 

 mergellagen, die zeer flaauw naar het Westen hellen, en bedekt worden door 

 roodbruine klei met andesietrolstukken : het gewone diluvium van Benkoelen 

 (fig. 6). Nog verder naar het zuiden komen bijna overal zware diluviale afzet- 

 tingen, tufzandsteenen, enz., voor, maar in de beddingen der rivieren, die deze 

 kwartaire lagen diep hebben uitgespoeld, heeft men dikwijls gelegenheid, de 

 blaauwe mergels onder de dikke diluviale bedekking waar te nemen ; zij hebben 

 altijd eene geringe helling naar het Westen of Zuid-Westen, terwijl diluviale 

 lagen bijna zuiver horizontaal liggen. 



Deze blaauwe mergels zijn zoo zacht, dat zij met een mes gemakkelijk te 

 krabben en te snijden zijn; de versteeningen kan men met een spits mes zeer 

 gemakkelijk uit de lagen krijgen; vele schelpen vertoonen nog duidelijk den 

 paarlemoerglans ; de lagen behooren blijkbaar tot eene zeer jonge, plioceene for- 

 matie. Dr. BöTTGER ontdekte onder de versteeningen der vindplaatsen I, m en n, 

 soorten van het geslacht Eburna, om welke reden hij deze plioceene mergels 

 „Eburna-mergels" noemt. 



In het bed van de rivier Seloema, in de onmiddellijke nabijheid van de reeds 

 bovengenoemde plaats Loeboeq-Lintang (onderafdeeling Seloema), zijn kleisteen-, 

 mergel- en kalkmergellagen ontbloot, die andere fossielen bevatten dan de Eburna- 

 mergels. Op het terrein was niet duidelijk te zien welke samenhang deze 

 lagen met de plioceene mergels bezitten, maar het waarschijnlijkst is dat zij 

 onder de mergels liggen, en dus ouder zijn. Dr. BöttCxER houdt deze lagen 

 (vindplaats o), naar de versteeningen, voor H?-«'oc(?e«, maar jonger dan de Kamoeraoe- 



