16 GEOLOGISCHE AANTEEKENINGEN OVER DE EILANDEN 



lagen. Het is waarschijnlijk dat deze lagen dezelfde stelling innemen als de 

 tufgesteenten uit profiel fig. 3, en dat de Eburua-mergels in ouderdom overeenkomen 

 met de zachte mergels met doffe bruinkolen van de afdeelingen Lais en Kotaun 

 (profiel fig. 3) ; maar dit is palaeontologisch nog niet vastgesteld. 



In het zuidelijk gedeelte van Benkoeleu ligt de plaats Kroë aan de zeekust. 

 Op den weg van deze plaats naar de Ranau-Distrikten in Palembang, vindt men 

 eerst eenig alluvium, dan diluvium ; dan komt, over korte uitgestrektheid ontbloot, 

 een weinig koraalkalk te voorschijn, en 6 paal (9 kilometer) van Kroë verwijderd 

 treft men graauwe mergels met versteen ingen aan, die spoedig door vulkanisch 

 materiaal bedekt worden. Over de ligging liet zich niets anders met zekerheid 

 bepalen, maar de koraalkalk is waarschijnlijk jonger dan de mergels. De door 

 den mijnopziener de Corte in deze mergels verzamelde versteeningen (vind- 

 plaats p) zijn volgens Dr. Böttger even oud als die van de Loeboeq-Lintang- 

 laag (vindplaats o), derhalve jong-mioceen. 



Over mijne reizen door het zuidelijk gedeelte van Sumatra zijn tot heden 

 slechts twee korte mededeel ingen verschenen: 



R. D. M. Veebeek. Voorloopig verslag over een geologischen verkennings- 

 tocht door Benkoelen en Palembang in \iqï i&sa-l^lQ. Jaarboek Mijnwezen \S11^ 

 II, blz. 111 e. v.; Voorloopig verslag over een geologischen verkenningstocht 

 door de Lampongsche Districten en een gedeelte van Palembang in het jaar 

 1877. Jaarboek Mijnwezen^ 1878, I, blz. 185 e. v. 



C. Het eiland Nias (Gouvernement Sumatra's Westkust). 



Ten westen van Sumatra ligt eeuc reeks van eilanden, welke allen uit joug- 

 tertiaire lagen schijnen te bestaan. Het grootste van deze eilanden is Nias. 

 Toen ik in het jaar 1873 op dat eiland eenige koollagen onderzoeken moest, 

 was ik gedurende korten tijd in de gelegenheid aldaar eenige geologische onder- 

 zoekingen te doen en petref'acten te verzamelen. Op Nias komen t weer formaties 

 voor : eene onderste mergel-, en eene bovenste kalkformatie. De kalksteen is 

 een koraalkalk met onduidelijke fossiele overblijfselen; hij is zeer onduidelijk in 

 lagen afgezet, maar ligt, zooals het schijnt, discordant op de onderliggende mer- 

 gels. Aangezien de mergels jongmioceen zijn, is de kalk waarschijnlijk niet 

 ouder dan plioceen ; wij hebben hier dezelfde combinatie van mioceene mergels 

 en waarschijnlijk plioceenen kalksteen, als bij Kroë (zie boven). Op de heuvels 

 van de omstreken van Goenoeng Sitoli, de hoofdplaats van het eiland Nias, 

 viudt men kalksteen, terwijl in de rivierbeddingen mergels van blaauwe en 

 graauwe kleuren, maar ook kleisteenen en kalkmergels ontbloot zijn. In het 

 dal van de rivier Glora komt tusschen me]-gellagen een koollaag van 1/3 meter 

 dikte voor; de kolen zijn zwart en glanzend, maar behooren tocli, evenals de 



