ALGEMEENE THEORIE DER VLOEISTOFFEN. 5 



lm\ 

 Eindelijk, wanneer men door Z ( — aanduidt eene functie 



die voor kleine waarden van — tot 1 wordt, op eene grootheid van de tweede orde 

 na, zoo wordt 





''m\ I m\ lm 



Deze uitdrukking- is vooral geschikt voor de beschouwing van volumina > 2 r w. 

 Voor kleinere volumina verliest zij deze beteekenis en verdient dus het onmid- 



dellijk gebruik van i/' ( — j boven ^ p" ) ? hetgeen toch niet anders dan 



m 

 l—r - 



V 



voorstelt, de voorkeur. 



Wij zullen voor den coëfficiënt r voorloopig de waarde niet zoeken ; Clausius 

 vond daarvoor 8, Prof. van dee "Waals toonde echter aan dat zij 4 moet zijn ; 

 wij zullen ons er toe bepalen er eene vaste waarde, die verder onbepaald blijft, 

 aan toe te kennen en, om de overeenkomst met de theorie van Prof. van der 

 Waals in sommige gevallen scherper te doen uitkomen, dikwijls 



r m = b' 



schrijven, opmerkende dat r voor alle stoffen dezelfde waarde heeft. 



De uitkomst van ons onderzoek is derhalve, dat de isothermen tot vergelij- 

 king hebben 



R{\+ut) = [p + 



waar % '^oor alle stoffen dezelfde botsingsfunctie is. 



§ 2. Opmerkingen over den algemeenen vorm der isothermen. 



Brengen wij nu de isothermen in verband met de wet van Avogadro, welke 

 men zoo kan uitdrukken, dat in verdunden gastoestand de gemiddelde levende 

 kracht van de progressieve beweging der moleculen voor alle moleculen bij de 



