ALGEMEENE THEORIE DER VLOEISTOFFEN. 15 



Past men deze formuleu toe op het geval van koolzuur, waarin bij p, uitge- 

 drukt in atmosfeereu, en bij de keuze van liet volume, dat koolzuur van 0*^ en 

 760 mm. inneemt, tot eenheid van volume. 



is, zoo vindt men 



Pk 



Wil men uit deze cijfers een gevolg trekken, zoo mag men niet over 't hoofd 

 zien, P. dat de „waargenomen druk" 73 beteekent, dat de lucht, die tot mano- 

 meter diende, bij dien druk tot ^/^g van zijn volume onder een atmosfeer was 

 samengeperst, en dat de druk dus werkelijk iets kleiner was ; 2o. dat de waar- 

 den van a en è door Prof. van der Waals aan de waarnemingen van Regnault 

 waren ontleend, en dat dus om Andrews proeven voor te stellen uit deze proe- 

 ven zelve betere waarden hadden kunnen worden berekend ; en 3^. dat het kool- 

 zuur van Andrews nog lucht bevatte, en dat voor zuiver koolzuur waarschijnlijk 

 de kritische temperatuur iets hooger en de kritische druk iets lagei' is. 



De verki'egeu formules veroorloven omgekeerd uit de waarneming van den 

 kritischen toestand de constanten «, § en c in de isotherme van Clausiüs af te 

 leiden. 



Immers 



8 Pi 

 en 



_ 27 R^ Tk^ 

 ~ 64 Pt ' 



welke formule van belang is voor de bepaling van den spanningscoëfficiënt van 

 een stof onder niet al te groote drukkingeu. Daar het kritisch volume moeilijk 

 zuiver te bepalen is, hebben echter de formules 



