ALGEMEENE THEORIE DER VLOEISTOFFEN. 



17 



O = 



1 



m 



dlffxh 

 m \ V 



m" 



d^lrjx 



' m 



rm\- 



rm 



V 



V lm 



,n" 



2m 



V 



1 



diffx: 



I m 



\v 



rm I ni 



— d[- 



+ 



tn" 





v ni 



d~ 



V 



Wij verkrijgen dus voor alle stoffen eeue zelfde vergelijking ter bepaling van 

 — - , daar Vk in deze vergelijkins: alleen in het quotiënt — voorkomt. Dat is : 

 de kritische toestand is voor alle stoffen eene gelijlcvormige. Stelt men 



Vk 



= c, 



zoo is C voor alle stoffen dezelfde coëfficiënt, bepaald uit 



O r= 



(1 - Cf 



— 3 



f 1 



C Idlg-iiz) 



n — C r 



2C 1 



z /__r] r2 \ dz^ ).^C 



d 



digjM. 



dz 



^ + 

 C r 



dz^ 

 C2 ldlgt{z)Y 



di 



r l — C 



Is deze waarde van 6' gevonden, zoo komt uit de eerste vergelijking 



R{\ + utk) = — C", 



rm 



waar 



C' = 



2 C (1 - C)2 z f- 



dlgiiz) 



C /dqvi 



r \ dz 



_ C 



zoodat dus ook het product i? (1 + « tt) voor alle stoffen — X een zekere coëf- 



ficiënt C" is, die voor alle stoffen dezelfde waarde heeft. 



13 



2ÏATUÜEK. VERH. DEE KONINKL. AKADKMIE. DEEL XXI. 



