ALGEMEENE THEORIE DER VLOEISTOFFEN. 19 



isotherme met ^ =z l. Bij deze afleiding hebben wij geen enkel theoretisch of 



experimenteel gegeven over % (] behoeven te gebruiken dan dat, hetwelk wij 



aan de gelijkvormigheid ontleenden. 



Wat de bepaling van de constanten C, C', C" betreft, zoo is het gemakkelijk 

 achtereenvolgende benaderingen te geven. Eene eei'ste benadering verkrijgt men 

 door ;( = 1 te stellen. Dan wordt onze vergelijking ter bepaling van C die van 

 Prof. VAN DER Waals 



2 3 



O = 

 en dus C = — , of m. a. w. 



(1 — 6)3 1 — C 



Vk 



= 3 



Voor .£ene tweede benadering kan men letten op ( — — — -] , maar de 



r 



tweede en hoogere differentiaal-quotiënten, evenals de tweede macht van 



, verwaarloozen. 



r 



De vergelijking ter bepaling van C neemt dan den vorm 



O — 



;i - Cf 



1 ~ c 



C l dhjt{^) \ \2C_J_ldlgj{z)\ 



r\ dz /j.^i' i r 1 — C\ dz j._C 



r 



aan, of na het uitlichten van den gemeenschappelijken factor 



I 1 C ldlgx{z)\ 



|l — C r \ dz j,^C j' 



r 



weder denzelfden vorm als voor / ^ 1. 

 Ook in deze tweede benadering blijft dus 



Vk =: 3 r OT , 



overeenkomende met v^ =^ Sb van Prof. van der Waals. Zoo lang echter 

 V >2rm is, mag men zonder merkbare fout, zooals door Prof. van der Waals 

 is geschied en door de proeven bevestigd wordt, x standvastig en gelijk aan de 



eenheid stellen en due ook — ', | verwaarloozen. 



\ dz j,^c 



13* 



