6 ALGEMEENE THEORIE DER VLOEISTOFFEN. 



botsingen afgestaan, wanneer het uit de vloeistof iu den damp overgaat. Men 

 verkrijgt het bedrag van u door de verandering van de energie bij de verdam- 

 ping van een gedeelte der vloeistof te deeleu door het aantal moleculen, die als- 

 dan de vloeistof verlaten liebben om deel van den damp uit te maken. De 

 energie, die aan deze moleculen moet worden toegevoegd is gelijk aan den arbeid, 

 dien de moleculen verrichten moeten tegen den moleculairen druk en den bui- 

 tendruk om van het vloeistofvolume tot het dampvolume over te gaan. 



De ontwikkelde voorstelling van het verdampingsproces was die, welke ik mij 

 gevormd had, om de wet der dampspanningen af te leiden. 



Daar het verder voor het voortbestaan van het evenwicht tusschen de vloeistof 

 en den damp hoofdzakelijk aankomt op de gelijkheid van liet aantal moleculen, 

 die met eene bepaalde snelheid iu de vloeistof dringen of deze verlaten, en 

 de plaats, waar die moleculen uitgezonden of opgenomen worden, voor dit even- 

 wicht zeker van ondergescliikt belang is, kan men in de zooeven gevormde 

 voorstelling nog eene onbeteekeueude wijziging brengen en zich dit evenwicht 

 op de volgende wijze bereikt denken. 



Alle moleculen, welker levende kracht in de richting loodrecht op de grens- 

 laag, bij het bereiken daarvan, grooter dan a is, gaan ongehinderd door de 

 grenslaag; evenzoo alle moleculen, die komen van de zijde van den damp. De 

 levende kracht loodrecht op de grenslaag wordt bij de eerste met « vermin- 

 derd, bij de laatste met a vergroot. Alle moleculen, die uit de vloeistof met 

 eene kleinere levende kracht in de richting loodrecht op de grenslaag deze be- 

 reiken, keeren naar de vloeistof terug alsof zij tegen den vloeistofspiegel als vasten 

 ■wand botsten. 



Op deze voorstelling nu is onmiddellijk het beginsel van de gelijkvormigheid 

 in de beweging toepasselijk. 



Laat bij eene stof, waarvan een zeker aantal moleculen in eene bepaalde.ruimte 

 met eene zekere gemiddelde snelheid gegeven zijn, tengevolge van de botsingen, 

 ten slotte eene verdeeling van de moleculen in twee groepen — vloeistof en 

 damp — op kunnen treden ; zoodat het aantal moleculen, hetgeen telkens van 

 de dampgrocp iu do vloeistofgrocp overgaat, gelijk is aan dat, hetwelk omge- 

 keerd van de vloeistofgrocp in de dampgrocp overgaat. Dan mag men zonder 

 nader bewijs aannemen, dat deze evenwichtstoestand ook werkelijk optreden zal, 

 wanneer de stof met de omgeving in warmte-evcnwiclit is gekomen. De druk, 

 welke de stof dan op de waiiden van de ruimte uitoefent, is zoodanig, dat 

 onder dien druk zoowel de vloeistof- als de damp-vorm op zichzelf oen mogelijke 

 en blijvende toestand van de vloeistof zouden zijn, wanneer lul sclieidingsvlak 

 een vaste wand was. Dit evenwicht blijft bestaan, wanneer (K; niolccuicn van 



i 



