4 STASIASTISCHE DIMEEIE (TWEETALLIGHEID DOOR STOKING) 



laatste, ten gevolge van de torsie transversaal hebben moeten staan, maar het' 

 was, tegelijk met die vergroeiing, naar beneden verplaatst. Aan het gynoste- 

 mium werd eene torsie waargenomen, in tegengestelden zin als in het ovirium, 

 tengevolge waarvan het schild zijne gewone mediane plaats had hernomen. Do 

 twee andere meeldraden waren ook aanwezig, ofschoon rudimentair. Evenzeer 

 was het ovarium trimeer, hoewel zich slechts ééne placenta behoorlijk ontwik- 

 keld had. 



De schrijver houdt het er voor, dat het in den aanvang geciteerde, door 

 Morren beschreven geval, in hoofdzaak aan het zijne analoog was. 



Zonder dit punt te willen beslissen, of in nadere bizonderheden te treden 

 omtrent de hier genoemde en andere daarmede min of meer overeenkomstige 

 gevallen, moge het voldoende zijn op te merken, dat geene der voor die gevallen gege- 

 ven verklaringen mij voor het thans aan u voorgelegde geval voldoende voorkomt. 

 Eene torsie van het ovarium is niet aanwezig en evenmin in het gynostemium, 

 zoodat ons geval niet met het door van Freyhold beschrevene kan worden 

 vergeleken. Er blijven dus over de onderstelling van eene verplaatsing der 

 deelen rondom de as, in den zin der speiranthie van Morren, of die van 

 typische dimerie, met behoud der zygomorphie. 



Tegen deze beide ontmoet men echter terstond bezwaar in den stand der 

 kelkbladen. Deze convergeeren onder een hoek van 120° naar achteren; zij 

 zijn aan die zijde nauw aan elkander gesloten, terwijl zij aan de andere zijde 

 eene duidelijke ruimte tusschen zich openlaten. Zij doen zich dus volstrekt 

 niet voor als twee diametraal tegenover elkander staande deelen, maar 

 veeleer als twee deelen van een trimereu krans, waarin het derde deel 

 ontbreekt. Gelijk bekend is, bestaat het achterste kelkblad, bij de Cypripediums 

 met twee kelkbladen, uit twee met elkander vergroeide, die, wanneer zij afzonderlijk 

 stonden, juist de plaats zouden moeten injemen, dien de beide kelkbladen in de 

 monstrositeit thans bezetten. De eenvoudigste onderstelling is dus deze, dat de 

 twee kelkbladen in de monstreuse bloem ook werkelijk die twee kelkbladen 

 vertegenwoordigen, m. a. w., dat men hier te doen heeft met eene 

 scheiding van het achterste kelkblad in zijne oorspronkelijke 

 bes tand deelen, op hunne oorspronkelijke plaatsen. 



Hiervan uitgaande, moet dus het voorste kelkblad als ontbrekend worden 

 beschouwd. Indien het ovarium bij Cijjjripedium, of ook speciaal bij deze mon- 

 strositeit, getordeerd ware, even als bij andere orchideën en bij de door van 

 Freyhold waargenomen afwijking bij C. venusüim, zou men kunnen denken 

 aan antholyse, en het ontbrekende kclkblud kunnen zoeken in liet extra schutblad 

 onder hut ovarium. Zoodanige antliolyse komt niet zelden voor, en is bij orchideënsi 



