EXPERIMENTEN OVER DE EÜNCTIE VAN 

 HET LABYRINTH BIJ HAAIEN 



F. H. QÜIX. 



te Utrecht. 



Flourens kwam in 1824 door zijne klassiek geworden proeveu 

 over de functie der booggangen bij duiven tot de zoo merkwaar- 

 dige conclusie: »I1 y a donc clans les canaux semi-circulaires . . . 

 une force qui contient et modère les mouvements. Le canal 

 antérieur modère les mouvements d'arière en avant, le canal 

 postérieur les mouvements d'avant en arrière, le canal horizontal 

 les mouvements de gauche a droite et de droite a gaucbe". 



Voor dien tijd kende men van het labyrinth alleen de functie 

 om geluidsprikkels waar te nemen. Over de beteekenis van de 

 door hun vorm en onderlinge ligging zoo in het oogspringende 

 booggangen wist men nog niets. Men vermoedde, dat ze met het 

 bepalen der geluidsrichting iets te maken hadden '). De experi- 

 menten van Flourens, waaraan men langen tijd weinig aandacht 

 schonk ziju eerst in latere jaren tot hun recht gekomen. Zij 

 zijn cle leiddraad geworden voor alle onderzoekers, die zich op 

 dit gebied hebben bezig gehouden. Men heeft deze experimenten 

 ook bij vele andere dieren herhaald, o. a. bij konijnen, honden, 

 visschen, amphibien etc. De litteratuur die daaromtrent is ver- 



1) Preijer heeft in 1887 getracht deze meening te bewijzen (Pfluger's Arcb'. Bd. 40, 

 nag. 596. In de physiologie heeft ze echter geen aanhang gevonden. 



