nieuwe, behoorende tot 4 genera. De Challenger-expeditie ving in den 

 Oost-Indischen Archipel 4 soorten, waarvan 2 niet door de Siboga- expe- 

 ditie teruggevonden werden, zoodat nu totaal 23 soorten uit het oostelijk 

 gedeelte van dezen Archipel, met inbegrip van de Soeloe-zee, bekend zijn. 



Ook het door de Challenger-expeditie bijeengebrachte materiaal in het 

 Britsch Museum werd door spr. onderzocht; daar bleek dat de beschrij- 

 vingen in het Challenger-report ten deele te kort waren, om met zeker- 

 heid de identiteit van enkele soorten vast te stellen. 



Opvallend zijn de soms zeer sterk goud- of metaalglanzende assen, 

 waarvan eenige sterk op koperdraad gelijkende stukjes vertoond werden. 



Over de Polypen valt op te merken, dat bij de drie door spr. onder- 

 zochte soorten van het genus Lepidogorgia de Polypen de eigenschap 

 bezitten zich tegen den stam aan te leggen met een bepaalde zijde, welk 

 gedeelte hunner wand dan ook dun is en slechts weinig kalklichaampjes 

 bevat, terwijl de naar den stam gekeerde tentakel rudimentair is of ten- 

 minste belangrijk kleiner dan de 7 andere. Van sommige soorten der 

 genera Iridogorgia en Chrysogorgia zijn kleine conische verhevenheden 

 der epidermis met in den top een kussen van netelcellen beschreven, 

 zoöiden of siphonozoöiden genoemd en als rudimentaire polypen opgevat. 

 Wright en Studer beschrijven zelfs een mondopening, waaruit dan 

 werkelijk blijken zou, dat deze verhevenheden rudimentaire polypen zijn. 

 Dit berust echter op een vergissing; er is geen opening en daardoor 

 blijft ook onzeker of wij hier werkelijk met gewijzigde polypen te doen 

 hebben. De naam siphonozoöiden is steeds toegepast op kleine, speciaal 

 aan het onderhouden der waterstrooming in de kanalen der kolonies van 

 Pennatuliden en Alcyoniden aangepaste polypen. Een dergelijke functie 

 is hier, bij het ontbreken van een mondopening uitgesloten. De ophooping 

 van netelcellen in hun top wijst op een verdedigende functie. . 



De Heer Boeke herinnert aan de opvatting, volgens welke het als 

 glandula infundibuli beschreven deel van den saccus vaseulosus bij de 

 Ichthyopsiden als een zintuig-orgaan en niet als een klier zou function- 

 neeren en vermeldt wat hij als homologen van dat orgaan bij Amphioxus 

 lanceolatus had aangetroffen. 



Daar zijne hierop betrekking hebbende mededeeling intusschen ook in 

 de Verslagen der K. Akademie v. Wet. is verschenen, wordt hier daar- 

 naar verwezen 1 ). 



De Heer Hoek vertoont een fraai ex. van Lithodes arctica, Latr. = 

 L. maia, Linn. spec. en bespreekt de plaats van dit geslacht in het 

 systeem der Crustacea. 



1) Verslag v. d. gewone Vergad. d. Wis- en Natuurk. Afd. der K. Akad. v. Wetensch. 

 te Amsterdam van 19 April 1902. 



