132 



zoodat Cleve dit plankton ter onderscheiding van andere plank- 

 tontypen den naam van triposplankton gegeven heeft. 



In de onderzochte monsters komt het meest algemeen voor de 

 var. macroceros Ehr. Zeer talrijk in het plankton der stations B 

 en E, talrijk op de stations D, F, G, minder talrijk op stat. H, 

 zeldzaam op stat. I, in enkele exemplaren op stat. K; dus op' 

 geen der stations ontbreekt zij geheel en al. Ongeveer dezelfde 

 verspreiding en dezelfde dichtheid in voorkomen heeft de hoofd- 

 vorm C. tripos Nitzsch ; afwezig was zij op stat. I. De var. longi- 

 pes ontbreekt eveneens op stat. I, komt op de andere stations in 

 geringere hoeveelheid voor dan de twee eerstgenoemde; alleen op 

 stat. B evenaart zij den hoofdvorm in talrijkheid. De vierde var. 

 bucephalos ontbreekt in alle monsters ; zij schijnt in het zuidelijk 

 gedeelte van de Noordzee gedurende de zomermaanden afwezig 

 te zijn en zich eerst in den nazomer van het noorden der Noord- 

 zee uit zuidwaarts te verbreiden. 



Uit het Oesterrapport 1 ) blijkt, dat Ceratium tripos s. lat. ook in 

 het Scheldewater des zomers niet zeldzaam is. Of alle drie de 

 ondervormen (macroceros, longipes, tripos) daaronder begrepen zijn, 

 valt uit het medegedeelde niet te beslissen, daar zij niet afzon- 

 derlijk vermeld worde u; de var. longipes behoort er zeker thuis, 

 want PI. V, fig. 11, waar een afbeelding van Ceratium tripos 

 Nitzsch gegeven wordt, vertoont ons deze variëteit. 



Ceratium furca Duj., in verspreiding ongeveer overeenkomend 

 met C. tripos s. str., ontbreekt op de stat. H en I, is op de 

 overige stations niet zeldzaam ; zij werd slechts een paar maal 

 in het Scheldeplankton waargenomen. 



Ceratium lineatum Ehr, een kleine vorm, door sommigen voor 

 een variëteit van furca gehouden, is een zuidelijke en gematigd- 

 atlantische vorm, die zich in de zomermaanden naar het noorden 

 verbreidt tot IJsland en ver langs de Noorsche kust. In de 

 Noordzee blijft zij steeds een zeldzame gast. Werd in een enkel 

 exemplaar in monster K aangetroffen. 



1) Hoek, P. P. C, Rapport over den achteruitgang der Zeeuwsche oester. 1902. Bijlage C. 



