137 



in 1839 door Ehrenberg voor het Skagerak en voor de Oostzee 

 bij Wismar vermeld) en aan de Noorsche kust door Jörgensen 

 bijna het geheele jaar door waargenomen. 



De Foraminiferen waren vertegenwoordigd door het geslacht 

 Pulvinulina, dat in het plankton van de stat. G, H, I, K in 

 enkele exemplaren voorkwam. In een enkel geval hebben wij de 

 determinatie nader uitgevoerd. De soort in het plankton van stat. 

 H. bleek te zijn P. Menardii d'Orb. Volgens Rhumbler (Nordisches 

 Plankton, 1901) is dat de meest voorkomende pelagische Pulvi- 

 nulina in den Atlantischen Oceaan op de gemiddelde breedtegraden, 

 tusschen 55° NB en 51° ZB. 



Noctiluca miliaris Sur., die in het zuidelijk gedeelte van de 

 Noordzee (ook op de Schelde) en langs de Hollandsche kust vooral 

 in de zomermaanden in ontzaglijke hoeveelheden kan optreden, 

 was slechts op de stat. G en K sporadisch in het plankton 

 aanwezig. 



Hydromedusen kwamen in vijf van de acht planktonmonsters 

 voor. Het plankton van stat. D bevatte een vrij groote hoeveel- 

 heid van twee kleine soorten, nl. Edopleura Dumortieri van Ben. 

 en de medusen van een of andere Obelia-sooxï ; de geslachtelijke 

 generaties van de soorten van dit hydroidengenus gelijken zoozeer 

 op elkaar, dat het zonder de afsnoering van de meduse van de 

 bijbehoorende hydroidencolonie waar te nemen niet wel mogelijk 

 is de medusen tot een der soorten terug te brengen. 



Een soort van het geslacht Bougainvillia werd gevonden in 

 het plankton van stat. K. De opgenoemde medusen zijn alle 

 neritische vormen. Oceanisch daarentegen is Aglantha rosea Forbes, 

 waarvan in een tweetal monsters een paar exemplaren gevonden 

 werden. 



Copepoda. 



Calanus finmarchicus Gann. bewoont een zeer uitgebreid gebied. 

 Zij werd aangetroffen in het noordelijk en zuidelijk gedeelte van 

 den Stillen Oceaan, in den Indischen Oceaan, in de Middellandsche 

 Zee en in den Atlantischen Oceaan van de Canarische eilanden 



