296 



richting niet precies evenwijdig aan het aequatoriaalvlak is. 



In de buurt van coupe 315 treedt gleuf 5 op, onder den vorm 

 van een klein driehoekje, dat loodrecht van de oppervlakte naar 

 binnen dringt halverwege tusscben x en (3. 



Op coupe 280 ziet men, dat in die helft van het ei, waarin 

 gleuf S gevonden wordt, in de pericentrale zone I een halfovale 

 vlek optreedt, welker rechte zijde bijna evenwijdig gaat aan de 

 richtiug van de eerste gleuf, en die bestaat uit dichtopeenliggende 

 dooierkorrels van 10 — 15 p zonder bijvoeging van andere. De 

 ligging van deze vlek is zeer excentrisch ; van de peripherie ter 

 hoogte van 5 is zij 600 /jc verwijderd, doch haar rechte zijde 

 raakt nog niet die middellijn van de coupe, die aan haar even- 

 wijdig loopt. 



Op coupe 257 treedt een dergelijke vlek op in de andere helft, 

 van de eerste derhalve gescheiden door een strook van grove 

 korrels van de pericentrale zone I. Op de volgende coupes ver- 

 eenigen deze vlekken zich met elkaar, het eerst de naar (3 gekeerde 

 gedeelten er van, vervolgens die, welke aan de zijde van x liggen, 

 terwijl de centrale deelen nog onvereeuigd blijven ; aldus wordt een 

 ronde vlek van grof materiaal omsloten door een ring van fijn. 

 De binnenste grofkorrelige vlek verdwijnt spoedig, waaruit blijkt, 

 dat de fijukorrelige massa — ik noem haar de pericentrale zone 

 II — eenigermate den vorm van een klok heeft, waarvan de ran- 

 den, rechts en links van de eerste gleuf x (3, dichter bij de 

 vegetatieve pool liggen, dan de strook boven die gleuf, die door 

 de laatste naar binnen gedrukt is. 



Ter weerszijden van het eerste klievingsvlak verschijnt ter hoogte 

 van coupe 220 in de pericentrale zone II een band, bestaande 

 uit dooierkorrels van hoogstens 10 ,a, die zeer dicht samenge- 

 pakt liggen. Op de volgende coupes vereeuigen deze beide banden 

 zich zoodanig, dat een ring ontstaat, welke een vlak omsluit van 

 het dooiermateriaal, dat de ring onmiddellijk omgeeft, nl. van 

 de pericentrale zone II. Deze ring vernauwt zich meer en meer 

 en verdwijnt ten slotte geheel, zoodat wij op coupe 175 van buiten 

 naar binnen gaande de volgende lagen waarnemen : 



