315 



ziju bolronden vorm behouden beeft en een klein weinigje meer 

 ontwikkeld is dan ei E. 



Bij beschouwing van fig. 4, pi. XX, die een ongeveer mediane 

 coupe voorstelt, valt het eerste op, dat — niettegenstaande het 

 groote aantal mikromereu en enkele macromeren, welke voorna- 

 melijk aan de rechter- en linkerzijde van de figuur, maar zelfs 

 ook aan den onderkant te zien zijn — er nog een ongedeeld 

 centrum bestaat; m.a. w. : alle blastomeren zijn nog niet volkomen 

 van elkaar gescheiden, maar ettelijke macromeren staan door 

 middel van dat centrum nog met elkaar in verband. Een vrij groot 

 deel van de vegetatieve eihelft wordt door deze ongedeelde massa 

 ingenomen, zoodat op ongeveer 300 van de 400 coupes, in 

 welke het ei gesneden is, samenhangende macromeren waarneem- 

 baar zijn. 



Tengevolge van de talrijke gleuven, die begeleid en voorafgegaan 

 worden door fijnkorrelig materiaal, is de dooiervercleeling niet 

 meer zoo betrekkelijk regelmatig, als wij dat gezien hebben 

 bij de eieren B 3 en B 4 van het 3 de klievingsstadium. 



Een centrum, bestaande uit even fijn materiaal als het oor- 

 spronkelijke kiemveld in het onbevruchte ei bezat en als nu de 

 meeste der micromeren vormt, wordt niet meer waargenomen ; 

 maar de centrale massa van deze eieren is opgebouwd uit derge- 

 lijke korrels, als in de eieren B 3 en B 4 van het achtcellige stadium 

 de pericentrale zone II samenstellen. Het komt mij evenwel toch 

 wenschelijk voor, bij dit ei de namen » pericentrale zone" en 

 » centrale massa" te gebruiken, zonder uit het oog te verliezen, dat 

 deze centrale massa niet gelijk te stellen is aan die van de 

 eieren B 3 en B 4 . 



Nevens deze twee lagen komt de periphere zone voor, die 

 ongeveer dezelfde samenstelling heeft als bij ei A, hoewel zij hier 

 nog meer onmerkbaar in de pericentrale zone overgaat. 



Verreweg het grootste gedeelte van de pericentrale zone wordt 

 in de vegetatieve eihelft gevonden ; haar grootste dikte valt samen 

 met de hoofdas van het ei, die de animale pool met de vegetatieve 

 verbindt, en waarop dus het meest centrale deel van deze zone 



