321 



tuurlijk niet voor ieder geval afzonderlijk kunnen nagaan ; die 

 talrijke echter, die ik op dit punt onderzocht, waren alle kern- 

 houdend. 



Boven werd reeds medegedeeld, dat ei E waarschijnlijk iets 

 minder ontwikkeld was, dan het zoo juist beschrevene, maar dat 

 ik om de minder goede serie, waarin het gesneden werd, het 

 beter oordeelde de detailbeschrijving aan ei F te ontleenen. 't Is 

 evenwel noodzakelijk met enkele woorden nog eenige bijzonder- 

 heden van ei E te bespreken. 



Door de geringere ontwikkeling er van heeft het minder blas- 

 tomeren dan ei F, maar zijn zij hier veel grooter dan daar 

 waargenomen werd ; ook ligt de grens tusschen micromeren en 

 overgangsblastomeren, en die tusschen de laatste en de macro- 

 meren meer naar de animale pool dan bij het zooeven be- 

 schreven ei. 



Bijna alle kernen zijn in een deelingsphase of vertoonen den 

 bekenden knolvormigen en gelapten vorm. Een belangrijk ver- 

 schil met ei F vinden wij in de klievingsholte; in plaats van 

 een doolhof van holten is hier een vrij groote ruimte aanwezig, 

 die slechts aan haar zijkanten in een labyrinth van nauwe spleten 

 en gangen overgaat. Er zijn op de coupes 4 wanden te onder- 

 scheiden : een bodem, gevormd door de macromeren of de toppen 

 er van, op het punt staande afgesnoerd te worden; 2 wanden, 

 waarvan de onderste helft bestaat uit overgangsblastomeren en de 

 bovenste uit micromeren ; een dak , eveneens uit micromeren 

 samengesteld. Op enkele plaatsen is dit dak slechts één micro- 

 meer dik, gewoonlijk echter 2 — 4. Op den bodem van de holte 

 liggen ettelijke groote overgangsblastomeren, pas afgesnoerd van 

 de macromeren. De afstand van bodem tot dak bedraagt op som- 

 mige coupes bijna 1 m.M., en die tusschen de wanden op dezelfde 

 doorsnede bijna 2 m.M. 



Wanneer deze, hier voorkomende, ruime klievingsholte , niet 

 een toevallige abnormaliteit is, en ook de toestand, die bij ei F 

 gevonden werd, als normaal beschouwd moet worden, dan wordt 



