330 



de veel grootere klievingsholte het eerste, dat opvalt.' Ik moest 

 reeds mededeelen, dat zij haar oorspron keiijken vorm in dit ge- 

 deelte van het ei door het ingedeukt zijn van het dak niet 

 bewaard heeft; toch is nog duidelijk zichtbaar (pi. XIX, fig. VII), 

 dat het rechtergedeelte (in de figuur) veel dieper tusschen de 

 overgangsblastomeren indringt dan het linker. Ook verschillen 

 deze deelen in vorm; het rechter eindigt spits, terwijl de bodem 

 van het linker meer afgerond is. 



Door gebrek aan materiaal kan ik niet onderzoeken, of dat 

 verschijnsel zich toevallig bij dit eene ei voordoet, dan wel of het 

 bij alle eieren voorkomt, die in dit blastulastadiutn verkeeren; ik 

 meen evenwel dit verschijnsel niet te mogen verzwijgen wegens de 

 groote gelijkenis, die er bestaat tusschen dit beeld en de figuren, 

 welke Brachet geeft van Amblystoma-eieren in een even oud 

 stadium, zoodat misschien ook bij Megalobatrachus een »clivage 

 gastruléen" gevonden wordt. 



Het dak is veel dunner op deze mediane coupe dan in de 

 boven beschrevene; op de animale pool is het 200,64 dik (soms 

 iets minder nog) en wordt daar opgebouwd door 3 of 4 lagen van 

 micromeren ; naar de vegetative pool toe stijgt de dikte zeer lang- 

 zaam, zoodat zij op de grens van wand en bodem ongeveer 480 yt, 

 bedraagt en daar bestaat uit 5 of 6 lagen van micromeren. De 

 binnenvlakten van dak en wanden zijn even glad als op de plaatsen 

 zijdelings van het mediaan vlak; de bodem daarentegen is veel 

 meer oneffen dan daar het geval is. Vooral in het midden er van 

 verkeeren de overgangsblastomeren in een levendig deelingsstadium, 

 zoodat hier talrijke pas afgesnoerde cellen in de klievingsholte 

 uitsteken, en de bodem op deze plaats den bekenden sponsachtigen 

 bouw bezit; ook is op deze mediane coupe zichtbaar, dat de 

 blastomeren, die den bodem vormen, ter zijde van dit los ge- 

 bouwde centrum, meer compact samengevoegd zijn, waardoor daar 

 hetzelfde beeld ontstaat, als de bodem op een zijdelings van het 

 mediaanvlak gelegen coupe heeft. Vervolgen wij de serie verder, 

 dan blijkt het dak niet zoo dik te worden, als het op de eerst 

 beschreven coupe is; op die coupes, waar de klievingsholte op 



