346 



lijkt mij echter onwaarschijnlijk, dat dit inderdaad het geval zou 

 zijn, vooreerst omdat het reuzensalamanderei aanzienlijk grooter 

 is, terwijl de bouw van beide eieren tot in vele bijzonderheden 

 overeenkomt, en vervolgens omdat ook verscheidene andere op- 

 gaven der beide oudere auteurs door het zeer zorgvuldig onder- 

 zoek van Groenroos niet bevestigd zijn geworden. 



Over het klievingsproces der overige Salamandrinae en der 

 Amblystomatinae kan ik veel korter zijn. 



Door hun geringe grootte worden hun eieren zeer snel geheel 

 door de gleuven doorsneden. Gewoonlijk is de eerste gleuf reeds 

 volkomen, zoowel in- als uitwendig, voordat de tweede verschijnt, 

 hoewel toch in vele gevallen waargenomen is, dat het laatste 

 geschiedt, voordat de eerste gleuf tot stand gekomen is (van 

 Bambeke 1880, Eyclesheimer 1895). In deze gevallen worden 

 wij dus door de samenhangende (4) blastomeren aan de onge- 

 deelde centrale massa van het Megalobatrachus- en het Salaman- 

 dra-ei herinnerd. 



Door talrijke onderzoekingen is bekend, dat de Tritoneneieren, 

 en ook die der Amblystomatinae, relatief dooierrijker zijn dan die 

 der Auuren. Vooral Jordan en Eyclesheimer toonden dit aan 

 (1894) in een stuk, waarin de klievingssnelheden van Urodelen 

 (Diemyctylus en Amblystoma) vergeleken worden met die van 

 Anureu (Raua en Bufo). Er blijkt uit, dat de gleuven bij de 

 eerste langzamer benedenwaarts voortschrijden dan bij de laatste, 

 en voorts, dat bij de Urodelen de tijden, die tusschen twee klie- 

 vingen verloopen, veel langer zijn dan bij Auuren. Bovendien 

 ligt bij de Urodelen de eerste latitudinale gleuf veel dichter bij 

 de animale pool dan bij de Auuren, zoodat veel kleinere micro- 

 meren afgesnoerd worden. 



Aangaande de differentiatie van den dooier vind ik slechts 

 deze mededeeling van Eyclesheimer (1895) over het ei van 

 Amblystoma: »Sections of this stage (eerste klieving) show that 

 the yolk is highly differentiated, the granules at the vegetative 

 pole being largest, and gradually decreasing in size towards het 



