349 



met partiëele klieving; een haai, Oestracion, met sporen van een 

 totale klieving, hoewel de eieren der overige Selachiërs meroblas- 

 tisch zijn; en de Monotremen en Phascolarctos met discoidale 

 klieving hunner eieren tegenover de overige zoogdieren met 

 holoblastische eieren. 



Daarom zal misschien de geschiedenis van het ei van Desmog- 

 nathus een dergelijke zijn als die van Salamandra, Alytes en de 

 Gynmophioneu '), welke ook eerst voor meroblastisch gehouden 

 werden, terwijl hun holoblasticiteit thans volkomen of bijna vol- 

 komen (Gymnophioneu) zeker is. 



Hoewel aangaande de laatste in jonge stadiën door de Sarasius 

 wel gezegd wordt, dat de klieving ervan partieel is, blijkt daarvan 

 niet veel in hun beschrijving van oude stadiën, waarin nauw- 

 keurig medegedeeld wordt, dat de vegetatieve eihelft kernen gaat 

 bevatten en in blastomeren verdeeld wordt. Ik kan mij daarom 

 volkomen vereenigen met de kritiek, die Groenroos (1895) uitge- 

 bracht heeft over het onderscheid, dat de genoemde auteurs 

 maken tusscheu partiëele en totale klieving. 



Het bovenstaande kunnen wij dus als volgt samenvatten: door 

 de buitengewone variabiliteit in de richtingen der tertiaire gleuven 

 herinnert de klieving der Tritoneneieren zeer aan die der Necturus- 

 eieren, en bovendien somtijds, wanneer alle vier der derde gleu- 

 ven verticaal gericht zijn aan Megalobatrachus. Het uiterlijk der 

 Tritoneneieren vertoont zich echter eeuigszins anders dan bij 

 beide andere genoemde soorten, daar bij hen de gleuven uit- 

 wendig diep insnijden en zoo een hobbelig ei-oppervlak doen ont- 

 staan, terwijl bij de laatste de gleuven slechts fijne lijnen zijn, 

 die het oorspronkelijk gladde ei-oppervlak niet bijzonder wijzigen 

 De oorzaak hiervan ligt waarschijnlijk in de geringe afmetingen 

 van deze eieren, daar hetzelfde waargenomen wordt bij de kleine 

 Anureneieren, en die van Amblystoma het midden houden, ook 



1) Dit vermoeden vind ik bevestigd door een bericht in de American Naturalist vau 

 Juli — Augustus 1904, die mij onder het drukken in handen komt. Hilton deelt er in 

 mede, dat hij en Wildek (nog niet gepubliceerd) zelfstandig lot de conclusie komen, 

 dat de eieren van Desuiognathus iisia holublasüsch zijn. 



