353 



meerderheid der Anuren nog heeft) bezaten, toen de Anuren 

 zich afscheidden. Deze laatste hebben meerendeels den oorspron- 

 kelijken toestand bewaard; van sommige echter zijn de eieren zeer 

 dooierrijk geworden. Na de afsplitsing der Anuren is het dooier- 

 gehalte bij de voorouders der Urodelen toegenomen, tot een toe- 

 stand bereikt werd zooals wij thans nog vinden bij de Amphiu- 

 midae en de Proteidae. Deze is vrijwel bewaard bij Salamandra, 

 maar verdwenen bij de Amblystomatinae en de Tritonen, die dus 

 secundair dooierarm zijn. Derhalve kan de voorgeschiedenis ge- 

 weest zijn , zooals door het hier- 



Salamandra Tritonidae , , j , , -,, ^^ 



Amblvstomatidae naaststaande aangetoond wordt. Of 



a de dooierrijke eieren van vormen 



Amphiumidae, Proteidae u 



v als Desmognathus fusca en Autodax 



lugubris als iets primairs moet 

 worden opgevat of als iets secun- 

 dairs, kan zonder nadere nauwkeurige gegevens omtrent de klieving 

 er van niet beslist worden. 



De klieving van de eieren der Dipnoi, waartoe ik thans overga, 

 daar omtrent de ontogenie der Crossopterygii nog niets bekend 

 is, vertoont in vele punten overeenkomst met die van het Mega- 

 lobatrachus-ei. 



Lepidosireu (Kerr 1900 en 1902) stemt het meest met Mega- 

 lobatrachus in dit opzicht overeen (beider eieren zijn even groot) ; 

 minder is dit het geval met het kleinere ei (3,5 — 4 m.M.) van 

 Protopterus (Budgett 1901, Kerr 1902) en het minst met dat van 

 Ceratodus, hetwelk (Semon, 1893 en 1901) slechts 3 m.M. in middel- 

 lijn is. Opmerkenswaardig is, dat de beide eerstgenoemde Dipnoërs 

 nesten maken, waarin de eieren afgezet worden, en dat de mannetjes, 

 evenals bij den reuzensalamander geschiedt, een »Brutpflege" uit- 

 oefenen; over Lepidosiren schrijft Kerr: »After the eggs are 

 laid the male remains in the nest with them — in a curled-up 

 position from the size of the nest." Men denkt onwillekeurig 

 aan Amphiuma en de Apoden, bij welke echter het wijfje de 

 eieren schijnt te bewaken. Sterker nog wordt men aan de ge- 



