In een der bassins van bet Aquarium van het Koninklijk Zoölogisch 

 Genootschap » Natura Artis Magistra'' bevindt zich sedert geruimen tijd 

 een tweetal exemplaren van deze zoo interessante Amphibiensoort. Een 

 dezer beide dieren nu heeft in de nacht, tusschen 17 en 18 September 

 1902, eieren gelegd en wel in den vorm van een snoer van eenige meters 

 lengte rondom een vrijstaande rots, in het midden van het bassin ge- 

 plaatst. Deze eisnoeren vertoonen niet overal dezelfde dikte, zooals b.v. 

 die der Bufonidae, doch een groot aantal gelatineuze, kraalvormige 

 kapsels (1.35 — 1.62 cm.), welke onderling door veel smallere banden, 

 ongeveer zoo lang als de lengteafmeting der kapsels, zijn verbonden. De 

 hierbij gevoegde autotypie, vervaardigd naar een pboto der eisnoeren, 

 geeft een duidelijk beeld van den toestand. Echter zijn door het winden 

 der eisnoeren rondom de rots de snoeren op sommige plaatsen eenigzins 

 gerekt, zoodat daardoor de lengteafmeting der banden tusschen de kapsels 

 onderling grooter is dan in vrijliggenden, ongerekten staat. 



De kapsels zijn met een doorschijnende vloeistof gevuld, waarin de 

 sphaeroidale, geel gekleurde eieren (4 bij 6 mm.) drijven. Zooals bekend, 

 werden de eieren van den Reuzensalamander het eerst gezien in de beken 

 der valleien van het Suzuga-yama gebergte door C. Sasaki, hoogleeraar 

 te Tokyo en wel in de maanden Augustus en September der jaren 1880 

 en 1881. (Some notes on the Great Salamander of Japan in: Journal 

 of the College of Science, Imperial University, Japan. Vol. I, prt. III, 

 1887, p. 269). Zijne beschrijving van eisnoeren en eieren komt overeen 

 met de waarnemingen door spreker in het Aquarium te Amsterdam ge- 

 daan. Sasaki vergelijkt de eisnoeren met een »rozen krans". Ook Prof. 

 C. Ishikawa was later, den 2en Sept. 1900, zoo gelukkig in valleibeken 

 der provincie Mimasaku eisnoeren met 60 — 70 kapsels van den Reuzen- 

 salamander aan te treffen. Hij deelt nog mede, dat bet leggen der eieren 

 gewoonlijk in de laatste helft van Augustus geschiedt, en wel »in tiefe, 

 horizontal verlaufende Löcher, in denen das Wasser sehr ruhig ist. 

 Manchmal ist solch ein Loch 10 oder mehr Fuss tief und kaum für das 

 Licht zuganglich". Sommige eikapsels zijn leeg, bevatten geene eieren — 

 maar somtijds spermatozoïden. Uit dit laatste merkwaardige feit maakt 

 Ishikawa de gevolgtrekking, dat bij Megalobatrachus een inwendige 

 bevruchting plaats vindt (C. Ishikawa. »Ueber den RiesenSalamander 

 Japans", in : Mittheilungen der Deutschen Gesellscbaft für Natur- und 

 Völkerkunde Ostasiens, Bd. IX, Theil 1, 1902, p. 79. Vortrag, gehalten 

 am 28 Nov. 1900). Uit een mikroskopisch onderzoek, door ons medelid 

 de Heer Sluiter aan de in het Aquarium gelegde eieren ingesteld, bleek, 

 dat deze eieren niet bevrucht waren. 



De Heer Loman doet eenige mededeelingen over de Pycnogoniden 

 der Siboga-Expeditie, die hem ter bewerking zijn afgestaan, en toont met 

 behulp van cijfers aan, dat het verzamelde materiaal veel grooter is dan 

 dat van eenige andere expeditie, die van den )>Challenger" niet uitge- 

 zonderd. 



Voorts laat Spr. der Vergadering een Phoxichilus Q zien, waarvan het 

 gansche darmkanaal, tot in de spits der ledematen, talrijke Windzakken 

 draagt, die aan den top paars gekleurd zijn, alsof zij met haematoxyline 

 behandeld waren. Over de vermoedelijke beteekenis van dit verschijnsel, 

 dat tot nog toe bij andere dieren dezer groep niet is waargenomen, wor- 

 den door hem ten slotte enkele opmerkingen gemaakt. 



