WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING 



Amsterdam. Aquarium-Gebouw van het K. Z. Genootschap »Natura 

 Artis Magistra". 25 April 1903. 's Avonds 8 uur. 



.Aanwezig de HH. Weber (Voorzitter), Hubrecht, Bolsius, Cramer, 

 Tesch, van Breemen, de Bussy, Jentink, Versluys, Sleeswijk, Loman, 

 Sluiter, Oudemans, van Kampen en Horst. 



De Heer Horst doet eene mededeeling over het Anneliden-geslacht 

 Euphrotyne naar aanleidiug van het materiaal door de Siboga- Expeditie 

 verzameld, waaronder hij negen nieuwe soorten heeft aangetroffen. Onder 

 deze zijn een zestal soorten, die met het pelagische net gevischt werden 

 en dan ook in haar bouw een pelagisch karakter vertoonen, als lange, 

 dunne borstels, doorschijnend lichaam, groote oogen; de tot hiertoe 

 beschreven soorten daarentegen schijnen een meer sedentaire levenswijze 

 te voeren. Hij staat achtereenvolgens stil bij enkele organen dezer sterk 

 gedifferentieerde Amphinomiden en vertoont de afbeelding van het para- 

 podium van E. pilosa n. sp., waaruit blijkt dat de daaraan verbonden 

 rugaanhangsels een opstijgend en een neerdalend bloedvat, verbonden 

 door dwarsvaten, bezitten, zoodat wij hier zeker met ware kieuwen te 

 doen hebben, hetgeen door sommige onderzoekers, Claparède, Marenzeller, 

 Benham e. a. werd in twijfel getrokken. 



De Heer Versluys deelt iets mede over de resultaten, waartoe hij 

 door een onderzoek van den bouw en de ontwikkeling van de C o 1 u- 

 mella au ris bij de Lacertüia gekomen is, vooral met betrekking tot 

 de homologie daarvan met de gehoorbeentjes der zoogdieren. 



De mededeeling van Peters, dat er bij de Sauropsiden niet één gehoor- 

 beentje is, maar dat de Columella auris bestaat uit twee, meest door 

 een gewricht gescheiden, gedeelten, kan geheel bevestigd worden. Het 

 mediale stuk is beenig en wordt s tapes genoemd; het laterale stuk 

 is kraakbeenig, ligt ten deele in het trommelvlies en heet meestal 

 extracolumella. 



Peters heeft de extracolumella met den hamer der zoogdieren ver- 

 geleken en voerde hiervoor twee gronden aan. Ten eerste zou de 

 extracolumella, evenals de hamer bij zoogdieren, door een kraakbeen- 

 streng, soms door een ten deele ligamenteuse streng, met het kraakbeen 

 van Meckel samenhangen. Hij beschrijft een dergelijke verbinding bij 

 embryonen van krokodillen en vogels en bij volwassen hagedissen en 

 vogels. 



Ten tweede zou de tongbeenboog bij Sauropsiden-embryonen samen- 

 hangen met het laterale einde van den stapes, zoodat de extracolumella 



