totaal ƒ450 te besteden, om gevoegd bij de gereserveerde Schenking 

 Baartz ad / 250, daarmede af te lossen de /'700, voorgeschoten door 

 twee onzer leden voor bovengenoemde verbouwing en de resleerende 

 ƒ100 te bestemmen voor den Directeur van het Zoölog. Station, als 

 eene vergoeding voor het gemis der beide bovenbedoelde vertrekken. 



Na deze toelichting wordt de begrooting bij acclamatie vastgesteld in 

 den vorm, waarin zij werd ingediend. 



Bij de nu volgende uitloting van een aandeel in de geldleening van 

 1880, ten behoeve van den bouw van het Zoölogisch Station aangegaan, 

 wordt N°. 29 (staande op naam van den Heer J. F. Schill, 's Gravenhage) 

 uitgeloot; van de aandeelen in de geldleening van 1894, gesloten voor 

 de vergrooting van het Zoölogisch Station, N°. 23 (op naam van de 

 Erven Mr. M C. Verloren van Themaat, Schothorst bij Amersfoort. 



Daarna heeft de verkiezing plaats van een lid der Commissie van 

 Redactie voor het Tijdschrift wegens het periodieke aftreden van den 

 Heer J. F. van Bemmelen; uit een door het Bestuur voorgedragen 

 tweetal, bestaande uit de H.H. van Bemmelen en Dr. H. F. Nierstrasz, 

 wordt eerstgenoemde herkozen. 



Voorts worden tot leden der Commissie, belast met het nazien der 

 Rekening en Verantwoording van den Penningmeester der Vereeniging 

 en van den Directeur van het Zoölogisch Station, gekozen de H.H. F. de 

 Stoppelaar en Dr. Th. W. van Lidth de Jeude te Leiden. 



Bij de daaropvolgende rondvraag, wie der leden nog iets aan de Ver- 

 gadering heeft mede te deelen, wordt het woord verleend aan den Heer 

 A. C Outlemans voor de volgende voordracht: 



De Nederlandsche Dierkundige Vereeniging behoeft zich zeker niet te 

 schamen op een harer vergaderingen een onderwerp aan te roeren, 

 waaraan de Société Zoologique de France (13 Januari 1903) hare aan- 

 dacht wijdde. Ik bedoel het onderwerp »de Groote Zeeslang". 



In Nature van 18 November 1880 verscheen een bericht van Kapitein 

 Davison en den len Officier Mc. Kechnie van het Stoomschip Kiushiu- 

 Maru, waarin deze heeren mededeelen, dat door hen een zeer groot 

 slangvormig dier werd waargenomen op 15 April 1879, en wel op 9 

 mijlen afstand van Kaap Satano, de zuidelijkste Kaap van Japan, beter 

 van het eiland Kiu-Siu 



Dit bericht gaf mij aanleiding andere berichten over dit zonderling 

 dier na te vorschen. Uit eenige daarvan, waarin sprake is van verti- 

 kale bochten, waarmede het dier zich voortbewoog, maakte ik op dat de 

 Groote Zeeslang in alle geval een zoogdier moest zijn, zelfs bekleed met 

 haar. Een en ander publiceerde ik in het Album der Natuur van 12 

 November 1881. 



Het spreekt van zelf, dat een stukje van een 16 pagina's, en dat wel 

 in liet Albuyn der Natuur, noch hier te lande, noch in het buitenland 

 de aandacht trok van Zoölogen. Dit bleek mij vooral, toen ik in Januari 

 1889 een boekje in handen kreeg (wanneer ik mij wel herinner had 

 Prof. Hubrecht de attentie mij dit ter lezing toe te zenden) van de 

 hand van Henry Lee, getiteld y>Sea Monsters Unmasked", London, 

 1K83, waarin wèl het onderwerp der Groote Zeeslang beiiandeld werd, 

 wèl de verschillende meeningen van andere schrijvers vermeld werden, 

 wèl zijn eigen gedachte werd weergegeven, maar waarin mijne verkla- 

 ring, nl. dat we met een langgerekt zoogdier te maken hadden, niet 

 genoemd werd. 



