WETENSCHAPPELIJK!: VERGADERING 



Amsterdam. Aquarium- Gebouw van het K. Z. Genootschap » Natura 

 Artis Magistra". 26 September 1903. 's Avonds 8 uur. 



Aanwezig de H.H. Weber (Voorzitter). Kerbert, Bottemanne, van Kampen, 

 Mejuffrouw Popta, de H. H. Redeke, Katz, Boeke, Versluys, de Meyere, 

 Dooters van Leeuwen, Cramer, Rutten, van Breeraen, de Bussy, de Groot, 

 Loman, Bolsius, de Lange, Sluiter, J. Tb. Oudemans en Horst. 



Afwezig met kennisgeving de Hr. Warnsinck. 



De Voorzitter opent de Vergadering en wijdt eenige woorden aan 

 de nagedachtenis van drie leden, in den afgeloopen zomer aan de Ver- 

 eeniging ontvallen : het Eerelid Prof. Carl Gegenbaur, het Oud-Bestuurslid 

 Prof. C. K. Hoffmann en de Heer P. Koorevaar. 



De heer de Meijere spreekt over systematische kenmerken bij de 

 Zeeëgels, naar aanleiding van de onlangs verschenen publicatie van Mor- 

 tensen over de Ingotf-Echin oidea. De studie der pedicellariën, kalk- 

 lichaampjes enz. leidt dezen auteur tot een groepeering der soorten, 

 welke belangrijk van de tot dusverre gevolgde afwijkt. Het aantal genera 

 wordt zeer vergroot; zoo rijst het bij de Echinothuriden van 3 tot 10. 

 De familiën der Echinidae en Echinometridae worden opgelost en de 

 hiertoe behoorende soorten op andere wijze tot 4 familiën gegroepeerd. 

 Ook de Cidariden ondergaan een dergelijke wijziging. 



Spreker wijst op de voordeelen dezer nieuwe methode, welke hem ook 

 bij nog niet door Mortensen bewerkte groepen, zoo bij Salmacis en 

 Temnopleurus zijn gebleken, maar bespreekt ook eenige schaduwzijden, 

 zooals eventueele schaarschheid der bedoelde pedicellariën, hun in som- 

 mige gevallen gebleken variabiliteit en de bezwaren voor de palaeonto- 

 logie, waar de hier ingevoerde kenmerken meest niet meer waarneem- 

 baar zijn. Ook de groote verbrokkeling der soorten is zeker geen voordeel. 

 Van Spreker's eigen nieuwe soorten pasten 2 ter nauwernood in Mortensen's 

 diagnosen, terwijl voor een derde al weder een nieuw genus moest wor- 

 den opgericht. Dat de mikroskopische kenmerken der uitwendige schaal- 

 aanhangselen overigens van veel geraak kunnen zijn is Spr. ook bij de 

 Clypeastr oidea gebleken. Hier is vooral de bouw der miliairstekels van 

 veel belang. Door het onderzoek daarvan werd de overtuiging verkregen, 

 dat A. Agassiz ten onrechte verscheidene vroeger als afzonderlijke soor- 

 ten beschreven vormen als synonyraen, vooral bij Laganum depressum 

 en Peronella decagonalis heeft ondergebracht. 



