LXVI 



den buitenkant, van den canalis seraicircularis lateralis, evenals bij em- 

 bryos van andere gewervelde dieren. 



Van het achtereinde van het vroegere parachordale groeit de occipi- 

 taalboog uit, die een gat omsluit voor een der wortels van den n. hypo- 

 glossus. Aan andere stadiën ziet men nu hoe eerst het lichaam van een 

 wervel en vervolgens ook het daarbij behoorende zelfstandig opgetreden 

 intercalare met het parachordale versmelt. Bij embryos van Scyllium 

 kon spreker deze versmelting niet waarnemen, daarentegen vond hij bij 

 embryos van Heptanchus sporen van versmelting van verscheidene wer- 

 vels met den schedel. 



Hieruit volgt, dat het onjuist is om met Fiirbrlnger aan te nemen, 

 dat het achterhoofdsgat bij alle Selachiers in hetzelfde segment zoude 

 liggen. 



Spreker demonstreert het bekende verschillende werveltype van 

 Acanthias en Scyllium aan een paar oudere embryos van beide vormen. 

 Bij Acanthias zijn de neurale bogen en intercalaria vrij plompe drie- 

 hoekige platen, elke plaat voorzien van eene opening voor een ventralen, 

 resp. dorsalen zenuw wortel. Bij Scyllium daarentegen zijn de neurale 

 bogen en intercalaria ondoorboorde slanke spangen, tusschen welke de 

 zenuwwortels uittreden. 



Toch is ook in de groep der Scyllidae vóór het optreden der wervels 

 de occipitaalboog van het parachordale evenals bij Acanthias door een 

 gat doorboord, wat gedemonstreerd wordt aan een jong embryo van 

 Pristiurus. 



Bij de zoo even genoemde oudere embryos was het systeem der zij- 

 kanalen en ampullaire organen blauw gekleurd en dus gemakkelijk waar 

 te nemen. 



Wat het visceraalskelet betreft, merkt spreker op, dat de bogen niet 

 als continueele spangen worden aangelegd, maar dat hun deelen — gelijk 

 reeds Dohrn heeft waargenomen — als zelfstandige stukken optreden. 

 De onderkaak verschijnt aan weerskanten zelfs in twee stukken. 



Ook de schoudorgordel treedt aan weerskanten als twee stukken: 

 coracoïd en scapula op. Na hun versmelting tot één geheel ontstaat aan 

 den top daarvan het suprascapulare. 



De heer Boeke demonstreert een aantal ontwikkelingsstadia van de 

 schol (Pleuronectes platessa L.), te beginnen met het ei en gaande tot 

 het punt, waar de assymmetrie der larven reeds duidelijk zichtbaar be- 

 gint te worden en het tijdstip genaderd is, waarop zij tot het bodem- 

 stadium overgaan. 



