feiten, die betrekking hadden op het na lange jaren terug vangen van 

 in hun jeugd gemerkte visschen (snoeken b.v.), is men er in den laatsten 

 tijd in verband met vragen van praktisch belansr toe overgegaan, mid- 

 delen te zoeken, om den leeftijd der visschen althans op een jaar nauw- 

 keurig te kunnen bepalen. 



Zulk een middel heeft men o. a. gevonden bij de karpers, waar men 

 uit het aantal der min of meer concentrische ringen op de schubben vrij 

 nauwkeurig den leeftijd van de visch kan afleiden. Iets dergelijks blijkt 

 ook uit recente onderzoekingen voor de Gadiden te gelden. 



Voor de Pleuronektiden, met name voor de schol, leveren de otolithen 

 een prachtig hulpmiddel bij de bepaling van den leeftijd. Deze gehoor- 

 steentjes, twee in getal, hebben een plat-ovale gedaante en bestaan uit 

 oen kern, waaromheen, al naar den leeftijd van de visch, een verschil- 

 lend aantal concentrische lagen, die zich als ringen voordoen, wanneer 

 men de otolith op de vlakke zijde beschouwd. Ieder jaar nu wordt 

 rondom de reeds bestaande een lichte en donkere kalklaag afgescheiden, 

 zoodat men, uitgaande van den kern en het aantal lichte en donkere 

 ringen tellende nagenoeg altijd met beslistheid kan zeggen , in welk 

 levensjaar zich de schol bevindt. De kennis van dit levensjaar is o. m. 

 van belang bij de bepaling van den leeftijd, waarop de schol voor het 

 eerst geslachtsrijp wordt en deze vraag hangt weer nauw samen met de 

 studie van den invloed, die de visscherij heeft op de hoeveelheid visschen, 

 die in een bepaald gebied worden aangetroffen. 



Een aantal otolithen van de schol werden ten slotte door spr. vertoond. 



