door andere netten kan vervangen worden zonder het visschers- 

 bedrijf te schaden. 



Het plaatselijk onderzoek werd door ons op 20 Maart 1886 be- 

 gonnen en voortgezet tot in Juli 1887. Ofschoon uit den aard der 

 zaak (geheel in overeenstemming met den wensch van Uwe Excel- 

 lentie) arbeidsverdeeling plaats vond, zoodat de een meer op het prac- 

 tisch gedeelte dus op de visscherij zelve zijn aandacht ves- 

 tigde, terwijl de ander zich bij voorkeur in het onderzoek der met 

 den kuil gevangen visschen verdiepte, bleek allengs, dat het 

 onmogelijk was deze twee gedeelten van elkander te scheiden en 

 kwamen wij er dan ook als van zelve toe, ons beider waarnemin- 

 gen en indrukken tot een geheel te verwerken en daarvan een ge- 

 zamenlijk rapport op te stellen. 



De weg door ons bij het onderzoek ingeslagen was in korte trek- 

 ken de volgende. In de eerste plaats was het noodzakelijk de wijze 

 waarop gevischt werd en de vangst die verkregen werd met eigen 

 oogen te leeren kennen. Te dien einde begaven wij ons per stoom- 

 boot langszijde der voor den kuil liggende vaartuigen en wachtten 

 daar het oogenblik af, waarop de kuil gelicht en de inhoud op het 

 dek uitgestort werd. Van ruim honderd kuilen werd op die wijze 

 de vangst onderzocht en het vermeldingswaardige aangeteekend '). 

 Al wachtende en onderzoekende werd van de gelegenheid gebruik 

 gemaakt om met de visscherlieden te spreken en van hen inlichtin- 

 gen te verkrijgen. Gedachtig aan het „ audi et alteram partem" werd 

 geen gelegenheid verzuimd, om ook andere personen, die met de 

 ankerku il- visscherij meer of minder in betrekking stonden, over die 

 visscherij te hooren: politie-ambtenaren en vooral ook ondernemers 

 of bazen van andere takken van het visschersbedrijf. Ten einde beter 

 in staat te zijn de beteekenis en den omvang der ankerkuil-visscherij 

 met die van andere visscherijen onzer benedenrivieren te vergelij- 

 ken, besteedde een onzer in Juli 1886 een drietal weken aan het 

 bezoeken en bezichtigen der voornaamste daar voorkomende vis- 

 scherijen. Eindelijk werd door ons ook gedurende den gesloten tijd 

 van het jaar, met verlof van den pachter, met vergunning van IJ we 

 Excellentie en nadat ons daartoe ook door den Commissaris des 

 Konings in ISToord-Brabant op de meest welwillende wijze machtiging 



1) Zie Bijlage A. 



