6 



gegeven was, tweemaal gedurende twee tijen op het Hollandsch Diep 

 met den ankerkuil gevischt. Dit geschiedde om zoo mogelijk in 

 staat te worden gesteld een oordeel uit te spreken over aanvang 

 en duur van den gesloten tijd, zooals die thans bestaat. 



Alvorens omtrent onze eigen onderzoekingen verslag uit te brengen, 

 mag met enkele woorden vermeld worden, wat wij in de literatuur 

 over dezen tak van visscherij geschreven vonden. 



Te vergeefs hebben wij getracht in de literatuur van ons vader- 

 derland over het visschen met ankerkuilen en staalboomen mededee- 

 lingen te vinden. Wel stelde de door Mulder Bosgoed samengestelde 

 „Wetgeving op de Visscherijen" ^) ons in staat na te gaan welke 

 resolutiën reeds in de Middeleeuwen tegen het visschen met „ staa- 

 len'' uitgevaardigd werden, een beschrijving van deze visscherij, zoo- 

 min als van die met aan vaartuigen bevestigde ankerkuilen, komt, 

 voor zooverre wij weten, in onze literatuur niet voor. Het schijnt 

 dat vooral „ staalen" vroeger zeer algemeen in gebruik zijn geweest 

 en dat men die van hooger hand vooral om twee redenen veroor- 

 deelde: in de eerste plaats, omdat zij veel visch vernielden, zooals 

 Graaf Willem in 1341 schrijft: „wij ter waerheijt vernomen hebben, 

 dat onse stroem ende onse wateren alle vyscheloes woerden"; in 

 de tweede plaats, omdat de zware eikenhouten en andere palen, die 

 men in den grond sloeg, het vaarwater bedierven, zoowel door dat 

 zich zand en slib daarachter ophoopten en ondiepten ontstonden, 

 als omdat de schepen 's nachts gevaar liepen op die zware palen te 

 stooten "). In 1640 overlegt men of men de placaaten tegen de staa- 

 len op de rivieren en de schutnetten „ den aanwas van jonge vis 

 vernielende" zal veranderen, verbeteren of vernieuwen : daarop schijnt 

 het Placaet, Ordre en Verboth van 1648 te zijn gevolgd. Er kan 

 echter geen twijfel bestaan, of hier werd met „ staalen" vischwant 

 bedoeld voor het vangen van zalm, palen dus om fuiken aan te 

 bevestigen, steken, zooals men thans zegt, zooals duidelijk blijkt uit 

 de „Waerschouwinge", die in 1702 werd uitgevaardigd „tegens het 



1) Bibliotheca ichthyologica et piscatoria. 1874. p. 309 et seq. 



2) Oudenhoven's Out-Holland nu Zuyt-Hollandt. 1654. p. 29. 



