8 



oplichten en onder de voet zeijlen van Salmschuttingen of Staalen 

 op Flacquée". 



Eigenaardig mag het zeker genoemd worden, dat van den Ende, 

 die tusschen 1848 en '51 zijn verslagen omtrent de werkzaamheden 

 van de Vereeuiging tot bevordering der inlandsche Ichthyologie (in 

 drie deeltjes) publiceerde, met geen woord, noch van ankerkuilen, 

 noch van staalboomen melding maakt: waarschijnlijk vindt dit zijn 

 verklaring in het feit, dat de waarnemingen en raededeelingen van 

 VAN DEN Ende alle meer in 't bijzonder op Gelderland (Zutphen) 

 betrekking hebben. 



In zijne in de Economist van 1872 opgenomen bijdrage over 

 Bevolking en Ontvolking van het Yischwater, trekt Bottemanne tegen 

 het gebruik van ankerkuilen en staalboomen te velde: we vinden 

 in dat opstel een eerste beschrijving van dit vischtuig. 



In het in 1883 in het Journal Officiel openbaar gemaakte rap- 

 port van Sauvage „ Sur la pêche en Hollande", wordt op bladz. 31 

 meegedeeld, dat sedert op de Schelde de visscherij met den anker- 

 kuil gestaakt is, aldaar een groote hoeveelheid spiering gevangen 

 wordt. Het is ons niet bekend geworden, waaraan deze mededeeling 

 ontleend is. 



In 1886 verscheen in Heusden bij Yeeeman een boekje over de 

 Vischtuigen in Nederland; op bladz. 14 vindt men daarin een zeer 

 korte en oppervlakkige beschrijving van den ankerkuil, in fig. 49 op 

 plaat lY een geheel onjuiste afbeelding van dit vischwant. 



Buiten ons vaderland wordt, voor zoover ons bekend is, alleen 

 in Noord-D uitschland met ankerkuilen of daarmee vergelijkbaar 

 vischtuig gevischt. Het lag voor de hand te vermoeden, dat op de 

 Beneden-Seine, waar veel spiering gevangen wordt, een net zou ge- 

 bruikt worden, met onzen kuil min of meer overeenstemmende: 

 men vischt daar echter voornamelijk met zijden drijfnetten (trémail- 

 lons), met zegens van hennepgaren en met de garnalenkor op dit 

 vischje. Men vangt het echter voornamelijk dan, wanneer de „mon- 

 tée en masse" plaats grijpt, die ongeveer tusschen 20 Februari en 

 15 Maart invalt i). 



i) Volgens inlichtingen ons welwillend verstrekt door den Heer C. Raveret-Wattel, 

 Secretaris van de Sociélé nationale d'Accliinatation de tVance. 



