10 



Yoor het vangen van „whitebait" en sprot wordt op de Theems 

 een net gebruikt, dat in het klein aan onzen ankerkuil doet den- 

 ken. (Afbeelding in Day, The fishes of Great-Britain. 1880 — 84. 

 Introduction. p. XCIX). Dit net wordt „ stow-net" genaamd. 



In de ,, Circulare des Deutschen Fischerei-Vereins" van 1886 

 spreekt Prof. A. Metzger (bladz. 18) een veroordeelend vonnis uit 

 over de „ Steerthamen- und Grusfischerei" op den Beneden-Weser. 

 Gold het hier niet een vischwant, dat met onzen ankerkuil verge- 

 lijkbaar was? Uit een tusschen genoemden Hoogleeraar en ons ge- 

 voerde correspondentie blijkt inderdaad, dat hetzelfde vischtuig, dat 

 wij een ankerkuil noemen, op het benedenste gedeelte van Weser 

 en Elbe onder den naam van „Steerthamen" gebruikt wordt: men 

 kent ze daar zoowel aan in den grond geslagen palen bevestigd 

 (onze staalboomen), als vastgemaakt aan een raam van vier sparren. 

 In het laatste geval laat men ze naast een schip te water, of legt 

 men ze voor anker op een bepaalde vischplaats, zonder dat het 

 schip daarbij behoeft te blijven (Ankerhamen). 



Op de Elbe beginnen de ankerkuilen reeds ver boven het ebbe- 

 en vloedgebied. Hier dienen zij voornamelijk voor de vangst van 

 aal ; verder stroomafwaarts, waar hun afmetingen grooter worden, 

 wordt met deze netten op spiering, aal en prik gevischt. Nog ver- 

 der naar beneden bestaat hun vangst uit kleine kustharingen en 

 sprotten. Ankerkuilen en staalboomen beide dienen echter boven- 

 dien voor de vangst van z.g. „ Grus" : aas, kleine visschen, om 

 daarmede aalkorven te azen. Hoe verder stroomafwaarts, des te min- 

 der schadelijk of verderfelijk komt deze visscherij Metzger voor: 

 hoe nauwer echter de stroom en hoe meer ankerkuilen in een rij 

 naast elkander op de rivier liggen, des te bedenkelijker is deze vis- 

 scherij in zijne oogen. Bij Grossensiel beneden Brake op de Weser 

 treft men tot 27 stuks ankerkuilen naast elkander op de rivier aan. 

 Elke kuil heeft een opening van ongeveer 22 voet in het vierkant. 



In het in 1886 te Berlijn door Max von dem Borne uitgegeven 

 „Handbuch der Fischzucht und Fischerei" geeft Dallmer (p. 475) een 

 vrij uitvoerige beschrijving van de visscherij met den „ Steerthamen" ^), 

 zooals zij in het brakke water vóór de Elbe plaats grijpt: van No- 



1) „Mit dem viel angefeindeten, aber unentbehrlichen und nicht zu ersetsenden 

 Steerthamen." 



