16 



Als tegen het einde van elk getij de stroom aanmerkelijk ver- 

 zwakt is, wordt liet voorste gedeelte van den kuil, door middel van 

 daaraan bevestigde takels uit het water gelicht en het staartgedeelte 

 aan boord van het vaartuig gehaald en geopend: de vangst valt dan 

 op het dek van het schip. Is daarna de staart weer toegebonden, 

 dan is de kuil opnieuw gereed om gezet te worden, zoodra het tij 

 doortast. 



Tot de eigenaardigheden van deze visscherij behoort o. a., dat de 

 visscher nadat het net eenmaal geplaatst is, geheel lijdelijk is, dat 

 dus de behandeling van het net, het visschen er mede, geen jaren- 

 lange ondervinding of ervaring vordert. Wat de visscher echter doen 

 kan, als hij over zijn vangst niet tevreden is, is, zich met zijn kuil 

 en vaartuig verplaatsen en op een ander punt van zijn visch water 

 zijn geluk gaan beproeven. Dat hierbij wel degelijk kennis en erva- 

 ring een groote rol spelen, springt in het oog: alles komt namelijk 

 daarop neer om te weten, waar men onder bepaalde omstandigheden 

 de meeste kans heeft eenige vangst te verkrijgen. Met de in den 

 grond bevestigde staalboomen is de vraag naar de plaats „waar" 

 voor altijd, althans zoolang men ze op de eens gekozen plaats staan 

 laat, beantwoord. Daarentegen komt voor dit vischwant de vraag 

 „wanneer" in aanmerking: immers de omstandigheden zijn niet ten 

 allen tijde dezelfde en zijn soms op het gekozen punt voor de vis- 

 scherij gunstig, soms ongunstig. Is dit laatste het geval, dan wordt 

 met de staalboomen niet gevischt. 



Een ervaren visscher bij het vak vergrijsd antwoordde op de 

 vraag, welke eigenschappen hem toeschenen voor den ankerkuil- 

 visscher van de grootste beteekenis te zijn, eenvoudig dit: voor de 

 meesten, die er zich mede bezig houden, is het een doode visscherij : 

 je gaat maar liggen waar anderen ook liggen. AUes komt echter 

 daarop neer, dat men niet zoo lui is, dat men zijn tij verslaapt, of 

 zoo gemakkelijk uitgevallen is, dat men er tegen opziet met het 

 vaartuig te verzeilen, als de visch zich verplaatst heeft. 



Voor een deel wordt met den ankerkuil gevischt op visch, die 

 zelf ter markt gezonden moet worden; voor een groot deel echter 

 is het bij deze visscherij te doen om de vangst van als voedsel 

 waardeloos gedierte, dat als aas voor de vangst van voor de markt 



