28 



In het linkerdeel ten halven diepe van het Haringvliet langs 

 het gebied van Stad aan 't Haringvliet. Ook hier is de visscherij 

 alleen aan de bepaling der provinciale sluiting (1 April — 16 

 Juni) onderhevig. 



Is hiermede het wettelijk voor de visscherij met den ankerkuil 

 en de staalboomen geopende terrein aangeduid, zoo kan men tevens 

 aannemen, dat dit tegenwoordig het eenigo vischwater is, dat met 

 dit want bevischt wordt. Uitzondering hierop maakt alleen de be- 

 neden de lijn Rockanje Goeree gelegen mond van het Haringvliet, 

 die uit den aard der zaak niet verpacht wordt en waar gedurende 

 den gesloten tijd met den ankerkuil op aas voor de kubben en 

 korven gevischt wordt. 



Wettelijke bepalingen regelen een visscherij op een zeker gebied, 

 laten haar bestaan of beperken haar: zij zijn het echter niet, die 

 het bestaan van een zekeren tak van visscherij op een bepaald 

 vischwater verklaren, laat staan veroorzaken. Het zijn voornamelijk 

 voorwaarden, uit de natuurlijke gesteldheid voortvloeiend, die een 

 bepaald vischwater voor een bepaalde wijze van bevissching als 

 praedestineeren. Op het Hollandsch Diep en Haringvliet is het de 

 stroom, die, gevoegd bij de plaatselijke gesteldheid van de rivier, 

 aard van den bodem, diepte enz. het vischwater voor een aan den 

 grond bevestigden kuil geschikt heeft gemaakt. De geschubde be- 

 woners zijn voortdurend gedwongen hun plaats te veranderen : de 

 vraag of zij zich bij voorkeur in de richting van den stroom ver- 

 plaatsen of tegen den stroom opzwemmen buiten beschouwing 

 latende, den afstand dien zij zelve afleggen en de neiging, die zij 

 bezitten zich met den kop tegen den stroom te plaatsen, voor 

 't oogenblik verwaarloozend, is het duidelijk, dat zij met elke 

 eb in de richting van den riviermond, met eiken vloed naar 

 boven toe verplaatst moeten worden. Dat dit voor de meeste 

 visschen, die op het met den ankerkuil bevischte gebied gevan- 

 gen worden, werkelijk het geval is, blijkt uit het feit, dat zij 

 zoowel gevangen worden als de kuil van eb, als wanneer de kuil 

 van vloeien vischt. Uitzondering op dezen regel vormen alleen die 

 visschen, die niet als eigenlijke bewoners van het hier bedoelde 

 vischwater kunnen aangemerkt worden, doch die als trekvisschen 

 de rivier komen opzwemmen (zalm en elft) en dus bij voorkeur 



