74 



zedelijk gedwongen door zijn ondergeschikten, die er zelf de ge- 

 volgen van moeten dragen. Het feit, dat niet de eigenaar, maar de 

 schipper strafbaar is, hoe juist overigens uit een juridisch oogpunt, 

 kan echter in sommige gevallen een alleronzedelijksten invloed uit- 

 oefenen, in die gevallen nl., waarin het kantoor zijn overwicht over 

 de in zijn dienst staande schokkers zou willen gebruiken om ze in 

 den gesloten tijd of in den open tijd op perceelen, waarin het hem 

 niet vergund is, te laten visschen. 



Wat nu de straffen betreft, die op de geconstateerde overtredingen 

 volgen, zoo zijn deze in den regel veel te gering en in geen ver- 

 houding tot het voordeel, dat met het plegen der overtreding behaald 

 kan worden. Eenmaal 'sjaars kan de visscher door het maxinum 

 der boete te betalen transigeeren ; gelukt hem dit niet en wordt hij 

 veroordeeld, dan wordt hem de keus gelaten tusschen boete en ge- 

 vangenisstraf, b. V. in deze verhouding: ƒ 10 boete of één dag ge- 

 vangenisstraf Dat in dat geval een dag gevangenisstraf gekozen 

 wordt, is op zich zelf duidelijk. 



Bij sommige overtredingen wordt met verbeurdverklaring van het 

 vischwant gestraft. Indien echter het openbaar gezag niet bij machte 

 is geweest het net in beslag te nemen, en dit later wordt inge- 

 leverd, dan blijkt steeds, dat de overtreding gepleegd is met een 

 oud, waardeloos net. 



Zooals reeds boven werd meegedeeld, bedroeg het aantal pro- 

 cessen-verbaal door de Maréchaussé te Moerdijk opgemaakt tegen 

 overtredingen van ankerkuilvisschers in 1885, 24, In 1886 bedroeg 

 dit aantal 9, waarvan 7 vervolgd werden ; in 1887 was dit aantal 

 tot 1 September 14, waarvan 13 werden vervolgd. Al deze pro- 

 cessen-verbaal waren opgemaakt tegen visschen zonder vergunning 

 in eens anders vischwater. 



Ten slotte nog een enkele opmerking van meer algemeene strek- 

 king. Wij kregen telkens wanneer wij met de Rijks-policie in aan- 

 raking kwamen den indruk, dat door hen grooter beteekenis werd 

 toegekend aan een overtreding der provinciale verordeningen, dan 

 aan eene van de voorwaarden, waarop de perceelen verpacht zijn. 

 Zoo vernamen wij b. v., dat de Rijks- Yeld wacht te Brielle meende, 

 toen een ankerkuil vischte in den volgens de verpachtingsvoor- 



