110 



aantal ex. niet groot: soms één, twee, vier hoogstens een zestal. 

 Eén ex. werd op 22 Juni 1886 in het Haringvliet op de hoogte 

 van den Bommel (waarn. B^. 26) in den kuil gevonden : het was 

 een ziek zwak ex. van geringe afmeting, dat met de eb naar be- 

 neden gestroomd was. Alle andere werden hooger op de rivier 

 (boven de Tonnekreek) gevangen: nabij de havenhoofden van 

 Moerdijk en Lage Zwaluwe en op de Meuwe Merwede werden 

 er altijd meerdere ex. in den kuil aangetroffen. "Wij zagen ze van- 

 gen in alle maanden, waarin door ons waarnemingen werden inge- 

 steld, dus in: Februari, Maart, April, Mei, Juni, Juli, October en 

 November. 



Ofschoon deze visch geen handelswaarde van beteekenis heeft, 

 zijn vooral de grootere ex. als voedsel wél gewild. Op de kantoor- 

 schokkers worden deze visschen achtergehouden en door de be- 

 manning genuttigd; de „eigen" visschers „leuren" er mede. 



N". 24. Leuciscus cephalus, Linn. spec. 

 De Kopvoorn. 



In de Nederlandsche wateren werd dit dier tot nog toe niet waarge- 

 nomen : vermoedelijk werd het met de volgende soort verward (Leuciscus 

 idus, de Winde). Yan deze voor onze fauna dus nieuwe soort werd 

 een ex. gevangen op 21 Juni 1886 in het Vuile Gat in een van 

 ebbe visschenden kuil (waarn. No. 25). Aangezien de soorten van 

 het geslacht Leuciscus sterk op elkander gelijken, werd door ons het 

 uitwendig voorkomen zoo min als de aantallen schubben van zijde- 

 streep enz. als voldoende bewijs beschouwd, dat het hier werkelijk 

 een ex. van deze soort gold. De L. cephalus behoort tot die soorte n 

 van dit geslacht, bij welke de tandjes op de keelbeenderen (ossa 

 pharyngealia) op twee rijen geplaatst zijn, bij de meeste andere 

 soorten zijn deze tandjes op slechts een of op drie rijen geplaatst. 

 Het eene exemplaar, dat ons in handen kwam, is 200 m.m. lang. 



Yolgens Benecke leeft deze visch bij voorkeur in helder 

 niet sterk stroomend water; in bergstreken komt hij tot op een 

 hoogte van 1000 meter voor; hij daalt echter ook af tot in de 

 brakwaterbochten der Oostzee aan de kusten van Duitschland en 

 Finland. 



