168 



paaigronden heeft: de jonge haringjes en haringlarven zijn dus 

 niet op ons vischwater geboren, en zoo vervalt ook de mogelijk- 

 heid, dat zij later als volwassen haring het Haringvliet zullen op- 

 zwemmen, en dus ooit daar als visch van eenige waarde zullen 

 gevangen worden. En voor de versterking der Noordzee-haring- 

 scholen behoeven toch werkelijk geen jonge haringen ontzien te wor- 

 den. En dit te minder, omdat inderdaad de jonge op het ïïollandsch 

 Diep en Haringvliet gevangen haring, die in dien toestand voor 

 de markt waardeloos is, voor de visscherij van aal van groote be- 

 teekenis is. Tegenover de kans, de mogelijkheid, dat de Noordzee 

 eens eenige volwassen haringen minder zal bevatten, staat de 

 zekerheid, dat met die jonge haring duizende ponden kostbare visch 

 gevangen worden. 



Met betrekking tot de haring (en sprot) kan men dus bezwaar- 

 lijk de meening verdedigen, dat de kuilen een schadelijk vischwant 

 zijn ; zelfs, dat vele haringlarven (z.g. haringkaf ) gevangen en ge- 

 dood worden, zoo gering van afmeting, dat zij zelfs te klein zijn, 

 om als aas dienst te doen, komt ons niet voor een nadeel voor de 

 visscherij te zijn van eenig gewicht. Van de Noordzee zwemmen 

 voortdurend nieuwe scholen de rivier op en wat de mensch ver- 

 nielt is slechts een breukdeel van hetgeen voortdurend door de 

 natuur zelve wordt opgeofferd. 



h. Elft en fint. Werden van deze vele kleine exemplaren 

 door den kuil gedood, dan zou ongetwijfeld de vischrijkdom hier- 

 onder lijden. Vooral de elft is een vrij kostbare visch, haar vangst 

 (zie hetgeen hierover op bladz. 122 werd medegedeeld) niet van be- 

 lang ontbloot. Wij troffen echter nooit een eenigszins aanzienlijke 

 hoeveelheid van hen in den kuil aan. 



Wij schrijven dit vooral daaraan toe, dat de zeer kleine elftjes 

 en de elftlarven (en voor fint geldt hetzelfde) zich niet op het 

 ankerkuilvischwater, maar hooger op de rivier ophouden. Hebben 

 zij eenmaal een eenigszins aanzienlijker grootte bereikt, dan schijnen 

 zij even als jonge zalmen in staat te zijn met voordeel tegen het 

 tij op te zwemmen. Evenals de zalm gebruikt de jonge elft waar- 

 schijnlijk slechts weinig tijd — als eenmaal zijn „ tijd" gekomen 



