176 



zouden kunnen aangebracht worden, om de vangst met kuilen zoo 

 min mogelijk schadelijk te maken. 



Het is hier de plaats om er nadrukkelijk op te wijzen, dat onze 

 meening omtrent ankerkuilen en staalboomen alleen betrekking heeft 

 op het gebruik van dat vischwant op het door ons onderzochte 

 vischwater: dus op het Hollandsch Diep beneden de Spoorwegbrug 

 en op het Haringvliet, op het Scheur beneden Maassluis en op de 

 Nieuwe Maas beneden de Brielsche haven. Yoor het boven de Moer- 

 dijksche brug gelegen gebied vindt de kuil in onze oogen alleen 

 genade in de wateren en gedurende de maanden, waarin zij bij de 

 verpachting van 19 November 1886 is toegestaan. Hoe hooger men 

 de rivier opkomt — en deze bij ons bestaande overtuiging is geheel 

 in overeenstemming met de meening van Prof. Metzger in Münden — 

 des te nadeeliger worden de kuUen, hoe ook aangespannen, voor 

 den vischrijkdom. 



§ 9. Bijzondere bezwaren uit de tegenwoordig 



gevolgde methode van verpachten en uit het tegenwoordig bestaande 



politietoezicht voortvloeiende. 



Het ankerkuilwater van het Hollandsch Diep en Haringvliet is 

 volgens de tijdens het onderzoek geldende verpachtingswijze verdeeld 

 in tien stukken van zeer verschillende afmeting, sommige voor één, 

 andere voor twee, drie of vijf, eindelijk één voor vijftien kuilen te 

 bevisschen. De bedoeling, die bij die indeeling mede heeft voorge- 

 zeten, schijnt geweest te zijn, door het water te verdeelen in stuk- 

 ken van verschillende grootte en kostbaarheid, de belanghebbende 

 visscherlieden in staat te stellen een vischwater te pachten, welks 

 kostbaarheid in evenredigheid was met hun verschillenden staat van 

 welvaart: alleen een grootere visscherij-onderneming zou een visch- 

 water voor 15 kuilen kunnen pachten, de andere perceelen waren 

 voor „ eigen" visschers, of voor combinaties van eenige „ eigen" 

 visschers met elkander, bestemd. 



De uitkomst heeft echter geleerd (zooals wij op bladz. 48 aantoon- 

 den), dat door de eigen visschers niet is gepacht, behoudens enkele 

 uitzonderingen en dat bijna al het ankerkuilwater beneden de Moer- 

 dijksche brug gepacht is door de twee kantoren te Moerdijk ! Zij 



