192 



er daarentegen veel opperwater, dan staan beide „lager uit". De 

 grenzen, binnen welke deze verplaatsing geschiedt, wisselen in hooge 

 mate af, zoodat men zich soms plotseling van Moerdijk tot beneden 

 in het Yuile Gat verplaatsen moet. Het eerste wat ons geantwoord 

 werd [en dit vooral door de „eigen" visschers], als ons werd mee- 

 gedeeld, dat de vangst onvoldoende was, en wij naar de oorzaak 

 van de wanvangst vroegen, was bijna zonder uitzondering: de visch 

 staat hier tegenwoordig niet, maar hooger op (of lager uit); was 

 het ons toegestaan ook daar te visschen, wij bleven geen tij 

 meer hier! 



Bij het door ons bedoelde stelsel kan elke visscher, die het recht 

 heeft gepacht met den kuil te visschen, zich met zijn vaartuig naar 

 elk punt van de rivier, dat hem op dat oogenblik geschikt voor- 

 komt, begeven. Tevens vervalt de eigenaardige betrekking — de 

 afhankelijkheid zouden wij willen zeggen — van den „eigen" vis- 

 scher ten opzichte van het kantoor. 



Het vischwater van de brug aan den Moerdijk tot de lijn van den 

 toren van Eockanje op dien van Groeree worde 25 maal voor éénen 

 kuil en in hetzelfde perceel voor het visschen met korven, 

 kubben en hoeken verpacht, terwijl het vijf maal uitsluitend voor 

 het visschen met éénen kuil ter verpachting worde aangeboden. 



Immers er zijn tegenwoordig kuilen in gebruik uitsluitend voor 

 spiering- en alvervangst, terwijl verreweg de meerderheid [vooral der 

 „eigen" visschers] van de spieringvangst, zoowel als van de aas- 

 visscherij werk maakt. 



Men bepale bij de verpachting, dat de afstand, waarop een kuil, 

 ten opzichte van eenen anderen reeds visschenden kuil, mag vis- 

 schen, minstens vijftig Meter moet bedragen. 



Eindelijk voere men ook voor deze visscherij de voor de zee- 

 visscherij van kracht zijnde bepaling in, dat ieder vaartuig het 

 gemeenten umm er voeren moet. 



Laat ons ten slotte de wijzigingen aangeven, die ons in de in- 

 richting van het politietoezicht op de ankerkuilvisscherij noodzakelijk 

 voorkomen. 



Alleen een krachtige politie kan op den duur op de medewerking 

 der goedgezinde visschers rekenen: een gebrekkig toezicht op de 



